الگوي روش تدريس در تدوين برنامه درسي حوزه علوم پزشكي جهت ارتقاي سرمايه اجتماعي دانشجويان

زمينه و هدف: پس از طرح مباحث مربوط به سرمايه اجتماعي، توجه صاحب نظران به توانايي برنامه هاي درسي در توسعه سرمايه اجتماعي و مؤلفه هاي آن يعني اعتماد، انسجام و مشاركت جلب شده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، ارايه الگوي تدريس در تدوين برنامه درسي براي دانشجويان حوزه علوم پزشكي جهت تقويت سرمايه اجتماعي ميان آنان بود. روش كار: براي پاسخ به اين سؤال كه چه مدل روش تدريسي براي ارتقاي سرمايه اجتماعي در ميان دانشجويان علوم پزشكي مي توان ارايه داد، تحقيقي از نوع كيفي و با روش گراندد تئوري در سال 1393 انجام شد و ابزار جمع آوري اطلاعات، مصاحبه بود. استادان برنامه ريزي درسي در حوزه علوم پزشكي (18 نفر)، در مطالعه شركت داشتند. نمونه گيري از نوع هدفمند بود و در تجزيه و تحليل داده ها از كدگذاري باز، محوري و انتخابي استفاده شد. يافته ها: روش تدريس به عنوان مقوله اصلي تحقيق شناسايي شد. سپس، براي مقوله اصلي تحقيق موانع، راهبردها و پيامدها تفكيك و در قالب مدل پارادايمي ترسيم شد و مدل نهايي تحقيق به دست آمد. نتيجه گيري: هنگام تدوين برنامه درسي براي دانشجويان علوم پزشكي، روش هاي تدريس بايد با در نظر گرفتن عوامل مؤثر بر توسعه سرمايه اجتماعي طراحي شود.