پهنه‌‌بندي و پايش خطر سيل بهار 1398 خوزستان با استفاده از داده هاي لندست-8

‌پايش و پهنه‏بندي سيلاب كاركرد زيادي در كاهش خسارت‌هاي ناشي از آن دارد. هدف از مقالۀ حاضر، بررسي خطر سيل فروردين 1398 خوزستان با استفاده از داده‌هاي لندست-8 است. ابتدا پيش‏پردازش تصاوير در نرم‏افزار ENVI 5.3 انجام شد. سپس، براي پايش سيل فروردين 1398 از شاخص‏هاي MNDWI و NDWI استفاده شد. پس از آن، نقشۀ پهنۀ‏ خطر سيل در نرم‏افزار ArcGIS10.4 تهيه شد. نتايج نشان مي‏دهد بخش‏هاي جنوب و جنوب غربي از وضعيت خيلي شديد و بخش‏هاي مركزي و جنوب شرقي از وضعيت شديد خطر سيل برخوردارند كه از مستعدترين نواحي سيل‏گير در استان هستند. همچنين، پايش نقشه‏هاي سيل در استان خوزستان نشان مي‏دهد كه يك انطباق كامل بين نقشۀ پهنه‏بندي سيل و سيل اخير وجود دارد. به‏طوري ‏كه با بررسي نقشه‏ها مشخص شد كه سيل اخير بيشتر در بخش‏هاي غرب، جنوب و جنوب غربي اتفاق افتاده است. بررسي مكاني نواحي سيلابي نشان مي‏‏دهد شهرهاي هويزه، دشت آزادگان، اهواز، خرمشهر، بندر ماهشهر، آبادان و به‌خصوص شادگان بيشتر از ديگر شهرها دچار سيل شده‏اند. در اين ميان، شهر شادگان بر اساس شاخص‏هاي MNDWI و NDWI به‌ترتيب 191349 و 174813 هكتار از اراضي آن تحت تأثير سيل بوده است كه بيشترين ميزان نسبت به ديگر شهرهاي استان را نشان مي‌دهد. به‏طور كلي، با توجه به نتايج، استفاده از داده‌هاي سنجش‏ازدور و شاخص‏هاي MNDWI و NDWI براي پايش سيل و همچنين، استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي به منظور پهنه‏بندي نواحي خطر سيلاب در مطالعات مرتبط پيشنهاد مي‏شود.