تحليلي بر مقاله جرم يقه‫صورتي: زنان و جرايمي كه در محل كار مرتكب مي‌شوند

اصطلاح يقه‌صورتي در جريان موج دوم فمينيسم (1980-1960) توسط كپ هو (1977) معرفي گرديد. او تجربيات خاص زنان در محل كار، ازجمله تبعيض، دستمزد كم و اذيت و آزار جنسي را موردبررسي قرار داده است. در همين دوره، مكتب جرم‌شناسي فمينيست‌ها شروع به مطالعه رفتار زنان به‌عنوان مجرم و قرباني و نحوه مجازات آنها به اين عناوين كرد. جرم‌شناسان، زنان را به‌عنوان يك گروه متمايز موردمطالعه قرار ندادند و تئوري جرم‌شناسي نيز توضيح نمي‌دهد كه چرا زنان نسبت به مردان كمتر مرتكب جرم مي‌شوند. نظريه‌پردازان فمينيست، تخلّفات زنان، مسئله قرباني شدن و وضعيت زنان در نظام عدالت كيفري را موردمطالعه قرار دادند. اين مقاله، تحليلي است بر مقاله جرم يقه‫صورتي، زنان و جرايمي كه در محل كار مرتكب مي‌شوند اثر مارگارت هاموند و به مشكلات مربوط به تعريف جرم و جرم يقه‌سفيد، ريشه «جرم يقه‌صورتي» به‌عنوان يك اصطلاح مرتبط با زنان و بحث درخصوص زنان، رنگ و اعتراض مي‌پردازد.