شناسايي عوامل مؤثر بر پايداري طرح‌هاي بازنشستگي خصوصي با استفاده از رويكرد تركيبي متدولوژي سيستم‌هاي نرم و نگاشت شناختي فازي

چالش‌هاي متعدد پيش‌روي صندوق‌هاي بازنشستگي در كشور از جمله تغييرات جمعيتي و افزايش عمر، پيشي‌گرفتن تعداد مستمري‌بگيران از تعداد شاغلين، بدهي‌هاي كلان دولت به صندوق‌هاي بازنشستگي، عدم مديريت سرمايه‌گذاري كارآمد وجوه بازنشستگي و...، بازنگري جدي در ترتيبات فعلي نظام بازنشستگي را لازم مي‌آورد. يكي از بديل‌هاي مناسب كه در دنيا مورد استفاده قرار مي‌گيرد، بهره‌گيري از طرح‌هاي بازنشستگي خصوصي و مكمل است. اين طرح‌ها به دليل حكمراني خاص خود كه مستقل از دولت هستند، در سرمايه‌گذاري وجوه صندوق‌هاي بازنشستگي و همچنين انجام محاسبات بيمه‌اي و سنجش و مديريت ريسك از كارآمدي بيشتري برخوردارند؛ بااين‌وجود در برخي كشورها توسط دولت مركزي مورد تضمين نيز قرار مي‌گيرند. تحقيق حاضر با هدف تبيين ابعاد مختلف طرح‌هاي بازنشستگي خصوصي ابتدا عوامل مؤثر بر پايداري طرح‌هاي بازنشستگي خصوصي را شناسايي نموده سپس وزن هر يك از عوامل را در پايداري طرح تعيين مي‌نمايد. روش تحقيق مورد استفاده، رويكرد تركيبي متدولوژي سيستم‌هاي نرم و نگاشت شناختي فازي است. تصوير غني شده، تحليل كاتوو و تعريف ريشه‌اي از طرح‌هاي بازنشستگي خصوصي جزء يافته‌هاي تحقيق به شمار مي‌روند. همچنين بر اساس نتايج تحقيق، «ميزان حقوق دريافتي كاركنان»، «تعداد كاركنان»، «برخورداري مالي كارفرما»، «تعداد بازنشستگان» و «اميد به زندگي كاركنان» پنج عنصر اصلي با بيشترين نمره تأثير بر پايداري طرح‌هاي بازنشستگي هستند. نتايج اين تحقيق براي سياست‌گذاري در حوزه نظام بازنشستگي قابل استفاده خواهد بود.