سبك شناسي لايه‌ا‌ي آثار برجسته عرفاني حكيم ملاعباسعلي كيوان قزويني در دو لايه واژگاني و ايدئولوژيك

سبك‌شناسي لايه‌اي، دانشي جديد است كه از جامعترين روشها براي بررسي و تحليل عملي و كاربردي سبك متون و آثار ادبي مورد نظر بهره ميگيرد و روشي است مركب از دانش سبك شناسي عمومي، فرماليسم و ساختارگرايي. در اين شيوه، متن يا متون موردنظر به پنج لايه آوائي، واژگاني، نحوي، بلاغي و ايدئولوژيك تقسيم ميشود و سبك شناس به بررسي جداگانه هر لايه، با اتّكاء به اصول حاكم بر هر لايه اقدام ميكند و سهم هر لايه را در كشف و توضيح نگرش فكري مؤلّف و اهداف او از تأليف متن را بررسي و مشخص ميكند. نظربه اينكه در هر گونه بررسي و تحليل سبك شناسانه يك متن، مبناي كار بر ساختارهاي برجسته و پُر بسامد آن متن استوار است. بدين جهت در اين پژوهش بدليل برجسته بودن دو لايه واژگاني و ايدئولوژيك در سه مورد از آثار حكيم ملّاعباسعلي كيوان قزويني (1357-1277 ق) شامل؛ بهين سخن، استوار و رازگشا، به بررسي و تحليل آثار ياد شده بر اساس دو لايه ياد شده پرداخته‌ايم. شيوه كار در اين پژوهش توصيفي – تحليلي و روش كار كتابخانه‌اي با رويكرد گفتمان انتقادي است. با بررسي و تحليل آثار موردنظر، سهم هر لايه از دو لايه مورد نظر در كشف و توضيح انديشه‌ها و افكار عرفاني مؤلّف و نحوه بروز آنها در آثار مورد بررسي مشخص گرديده است.