موسيقي بيروني و پيوند آن با محتوا در غزل هاي سلطان ولد

ازجمله عناصر مؤثر در حسن تأثير و زيبايي شعر، زبان آهنگين و موسيقايي آن است. شاعران در اشعار خود براي تلقين و تأثير كلام، بيش از هر عنصر شعري ديگر، از موسيقي بهره مي‌برند. سلطان ولد‌ نيز به قدرت موسيقي در تأثيرگذاري شعر واقف بوده و به آن توجه داشته است. از زواياي مهم و مناسب براي پژوهش در ديوان سلطان ولد، وزن عروضي و پيوند آن با محتواست. با مطالعه ديوان اين شاعر، مي‌توان دريافت كه او از 10 بحر هَزَج، رَمَل، رَجَز، خفيف، سريع، مُضارِع، مُنسَرِح، مُجتَثّ، مُتَقارب، مُتَدارك و درمجموع از 26 وزن عروضي بهره گرفته كه خود نشان از تنوّع وزني در ديوان اوست. اين شاعر در بيشتر وزن‌ها، درون‌مايه‌هاي متعارف و متناسب با آن وزن را به‌كار گرفته و براي ايجاد هماهنگي ميان وزن و محتوا، از واژه‌ها، هجاها، قافيه و رديف‌هاي بلند و داراي ارزش موسيقايي بيشتري بهره برده و توانسته است پيوندي استوار ميان وزن و محتوا ايجاد كند.