بررسي تجربي اثر دما بر توليد قطعات دوفلزي آلومينيوم- مس به‌روش اكستروژن مستقيم

قطعات دوفلزي، به‌علت خواص آنها به ويژه استحكام به وزن بالا، خواص مكانيكي بهتر و در عين‌حال كاهش هزينه و كاهش وزن نسبت به قطعات تك‌فلزي، كاربردهاي زيادي در صنايع شيميايي، نفتي، مبدل‌هاي حرارتي و مخازن تحت فشار دارند. از بين فرآيندهاي مختلف كه براي توليد اين قطعات كاربرد دارند، اكستروژن به‌دليل ايجاد تنش فشاري و امكان ايجاد پيوند متالورژيكي يك انتخاب مناسب براي شكل‌دهي قطعات دوفلزي است. در پژوهش حاضر، تاثير دما بر توليد قطعات دوفلزي در حالت مس پوسته و آلومينيوم هسته به‌روش اكستروژن مورد بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش، نحوه اتصال دولايه فلز براي نسبت كاهش ضخامت ۴۵% براي سه دماي ۲۰۰، ۳۰۰ و C˚۴۰۰ انجام شد. همچنين خواص مكانيكي با استفاده از آزمون كشش تك‌محوره و ريزساختار با عكس‌برداري از فصل مشترك با استفاده از ميكروسكوپ‌هاي نوري و الكتروني روبشي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج به‌دست‌آمده نشان داد كه در نسبت كاهش ضخامت ۴۵% در دماي C˚۲۰۰ اتصال قابل قبولي ميان دو لايه به وجود نيامد و پس از فرآيند و برش قطعه، دو لايه از هم جدا نشدند ولي اتصال ضعيفي برقرار شد. تصاوير ميكروسكوپي در دماي C˚۳۰۰ نشان داد كه اين دما، آستانه اتصال دو لايه بوده و در نهايت در دماي C˚۴۰۰ اتصال مناسب‌تري در فصل مشترك قطعه دوفلزي به‌دست‌آمد.