بررسي ارتباط عرض بيولوژيك با بيوتايپ لثه در مراجعين بخش پريودنتيكس دانشكده‌ي دندان‌پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي تهران

مقدمه: قبل از درمان دندان از طريق جراحي، جهت افزايش طول تاج كلينيكي و يا درمان‌هاي رستوريتيو و پروتزي، آگاهي از ابعاد عرض بيولوژيك دندان ضروري است. در مطالعات مختلف، ميزان عرض بيولوژيك در نواحي و دندان‌هاي مختلف با پريودنشيوم سالم اندازه‌گيري شده است. در اين مطالعه، ميزان عرض بيولوژيك، در دندان‌هاي مختلف و در دو قوس فكي ماگزيلا و منديبل اندازه‌گيري شد و تأثير بيوتايپ لثه بر روي اين ميزان، مورد ارزيابي قرار گرفت. مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌ي تحليلي از نوع مقطعي، بر روي 163 دندان در 12 فرد (5 مرد و 7 زن) با ميانگين سني 4 ± 28 سال صورت گرفته است. پس از تزريق ماده‌ي بي‌حسي، ابعاد عرض بيولوژيك با استفاده از پروب پريودنتال در 6 نقطه از هر دندان به جز مولر سوم اندازه‌گيري شد. بيوتايپ لثه به روش مشاهده‌ي سايه‌ي پروب در دو وضعيت Thick و Thin بررسي گرديد و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه‌ي 19 و آزمون‌هاي ANOVA و تي و با در نظر گرفتن 0.05 p value مورد قضاوت آماري قرار گرفت. يافته‌ها: متوسط عرض بيولوژيك در دندان‌هاي مولر، پرمولر، كانين و اينسايزور به ترتيب 0.80 ± 1.90، 0.69 ± 1.77، 0.72 ± 1.55 و 0.64 ± 1.49 به دست آمد. ميزان عرض بيولوژيك با نوع دندان، ارتباط معني‌داري دارد (0.001 = p value)، اما بين عرض بيولوژيك و بيوتايپ لثه در نقاط 6‌گانه و نواحي مختلف دهان، تفاوت معني‌داري وجود ندارد (0.08 p value). نتيجه‌گيري: ميزان عرض بيولوژيك در دندان‌هاي مختلف، متفاوت بود. بيوتايپ لثه، تأثيري بر روي ميزان عرض بيولوژيك نداشت.