پيش‌بيني عملكرد تحصيلي بر اساس سرزندگي تحصيلي، انگيزش پيشرفت و خوش‌بيني تحصيلي در دانش‌آموزان

اين مطالعه با هدف پيش‌بيني عملكرد تحصيلي بر اساس سرزندگي تحصيلي، انگيزش پيشرفت و خوش‌بيني تحصيلي در دانش‌آموزان انجام شد. پژوهش حاضر توصيفي- تحليلي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر بندرعباس در سال تحصيلي 98-1397 بودند. نمونه پژوهش 600 دانش‌آموز (300 دختر و 300 پسر) بود كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌ آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي عملكرد تحصيلي (صالحي، 1392)، سرزندگي تحصيلي (دهقاني‌زاده و حسين‌چاري، 1391)، انگيزش پيشرفت (هرمانز، 1970) و خوش‌بيني تحصيلي (بيرد و همكاران، 2010) استفاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS-19 با روش‌هاي ضرايب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با مدل همزمان تحليل شدند. نتايج تحليل‌ها نشان داد كه سرزندگي تحصيلي، انگيزش پيشرفت و خوش‌بيني تحصيلي با عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان رابطه مثبت و معنادار داشتند. همچنين، متغيرهاي سرزندگي تحصيلي، انگيزش پيشرفت و خوش‌بيني تحصيلي به طور معناداري توانستند 23 درصد از تغييرات عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان را تبيين نمايند (P<0/01 ). بنابراين، براي بهبود عملكرد تحصيلي دانش‌آموزان توصيه مي‌گردد كه از طريق كارگاه‌هاي آموزشي ميزان سرزندگي تحصيلي، انگيزش پيشرفت و خوش‌بيني تحصيلي آنان افزايش يابد.

this article has no abstract