تجاوز جنسي در روابط زناشويي از منظر حقوق و اجتماع در ايران و انگلستان

فاقد عنوان لاتين

خانواده نقش اساسي در ادامه حيات جامعه دارد و همواره به عنوان يكي از مهم ترين نهادهاي اجتماع شناخته شده است. لذا دولت­ها اقدامات مختلفي را براي حمايت از كيان خانواده اتخاذ مي ­كنند. يكي از اين اقدام ­ها، جرم انگاري رفتارهايي است كه خانواده را تهديد مي­ كند. خشونت عليه زنان در محيط خانواده، به عنوان يكي از اين رفتارها و ناقض اساسي ­ترين حقوق زنان، توجه همگان را به خود جلب نموده است. با وجود كليه اقدامات و توجهاتي كه خصوصا در سال هاي اخير در بعد ملي و بين­ المللي نسبت به خشونت عليه زنان صورت گرفته است، اما هر روزه زنان در سراسر جهان به اشكال گوناگون هدف خشونت واقع مي ­شوند. در حقوق كيفري ايران برخلاف حقوق كيفري انگلستان، تجاوز جنسي در بستر زناشويي و ديگر مصاديق رابطه جنسي بدون رضايت عليه زوجه خشونت جنسي به شمار نمي ­رود و قانون گذار ايران اين گونه اعمال را در حيطه ازدواج موقت و دائم جرم ندانسته است و خلاء جرم­انگاري در اين خصوص احساس مي­شود. اين در حالي است كهدر حقوق انگلستان نزديكي بدون رضايت با همسر و ساير مصاديق خشونت­ هاي جنسي با درجه اخف­تر پيش ­بيني و جرم انگاري شده، و چنانچه عمل جنسي با وجود عدم رضايت همسر انجام گيرد تجاوز جنسي در روابط زناشويي محسوب مي­شود. در اين مقاله سعي بر اين است كه پديده تجاوز جنسي در روابط زناشويي را در دو حوزه حقوق و اجتماع در نظام كيفري ايران و انگلستان بررسي نماييم.