اثربخشي تدريس مبتني بر الگوي چرخه يادگيري هفت مرحله‌اي آيزنكرافت بر بهبود مهارت‌هاي خودكارآمدي و تفكر انتقادي دانش‌آموزان ناحيه 1 كرج

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي تدريس مبتني بر الگوي چرخه يادگيري هفت مرحله‌اي آيزنكرافت بر بهبود مهارت‌هاي خودكارآمدي و تفكر انتقادي دانش‌آموزان ناحيه يك كرج انجام شد. روش تحقيق از لحاظ هدف كاربردي، از لحاظ روش نيمه تجربي با اجراي پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل ميباشد. جامعه آماري به تعداد 1360 نفر مي‌باشد. با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي از بين مدارس ناحيه يك كرج، يك مدرسه و از بين دانش آموزان پايه پنجم آن مدرسه نيز به‌طور تصادفي 30 نفر انتخاب شد و در دو 15 نفره آزمايش كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش بسته آموزشي بر اساس الگوي چرخه يادگيري هفت مرحله‌اي آيزنكرافت (2003)، پرسشنامه خودكارآمدي تحصيلي مورگان-جينكز (1999) و پرسشنامه تفكر انتقادي ريكتس (2003) بود كه روايي صوري و محتوايي پرسشنامه‌ها مذكور از نظر اساتيد راهنما و مشاور بررسي و تائيد شد. پايايي كل پرسشنامه‌ها با استفاده از آلفاي كرونباخ، به ترتيب0/82 و 0/87 محاسبه شد. نتايج نشان داد كه تدريس مبتني بر الگوي چرخه يادگيري هفت مرحله‌اي آيزنكرافت بر بهبود ابعاد مهارت خودكارآمدي (استعداد، بافت و كوشش) و ابعاد مهارت تفكر انتقادي (خلاقيت، بالندگي و تعهد) دانش‌آموزان ناحيه يك كرج مؤثر است.

this article has no abstract