بررسي ارتباط سرعت رسوب گلبول قرمز و پروتئين فعال C با بروز دليريوم درپيش‌آگهي بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه‌ي بيمارستان الزهراي (س) اصفهان در سال‌هاي 941393

مقدمه: اين مطالعه، با هدف تعيين ارتباط بين سرعت رسوب گلبول قرمز و پروتئين فعال C با بروز دليريوم در پيش آگهي بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه ي بيمارستان الزهراي (س) اصفهان در سال هاي 1393-94 به انجام رسيد. روش ها: طي يك مطالعه ي توصيفي- تحليلي، 100 بيمار بستري در بخش مراقبت هاي ويژه ي بيمارستان الزهراي (س) اصفهان طي 5 روز بعد از نظر سطح سرعت رسوب گلبول قرمز و پروتئين فعال C و ارتباط آن با بروز دليريوم تعيين و مقايسه گرديد. يافته ها: در طي 5 روز بستري، 46 نفر دچار دليريوم شدند. ميانگين سرعت رسوب گلبول در دو گروه مبتلا و غير مبتلا به دليريوم به ترتيب برابر با 9.11±2.00 و 8.73±2.02 ميلي متر بر ساعت بود و اختلاف معني داري بين دو گروه ديده نشد (P=0.340). ميانگين سطح پروتئين واكنشي C در دو گروه مبتلا و غير مبتلا به دليريوم، به ترتيب 12.20±6.06 و 9.55±4.27 ميلي گرم بر ليتر بود و بيماران مبتلا به دليريوم از ميانگين سطح پروتئين واكنشي C بالاتري برخوردار بودند (P=0.012). نتيجه گيري: تغييرات سطح عوامل التهابي اعم از پروتئين واكنشي C در طي مدت بستري بيماران در بخش مراقبت هاي ويژه، به خصوص در روزهاي اول بستري و به ويژه در افراد مسن، مي تواند شاخص قابل قبولي براي پيش گويي بروز دليريوم در اين بيماران باشد، اما در مورد سرعت رسوب گلبول به علت تفاوت ها و اختلالاتي كه در مطالعات مختلف مشاهده مي شود، توصيه مي گردد مطالعات بيشتر و با حجم نمونه ي بالاتري انجام گيرد.