بررسي اثر بارداري در دوران نوجواني بر تراكم معدني استخوان در دوران پس از يائسگي

مقدمه: پوكي استخوان (استئوپروز)، يكي ازمهم‌ترين بيماري‌هاي شايع در سالمندان است. از عوامل مؤثر بر استئوپروز، سابقه‌ي حاملگي در نوجواني (سنين 18-13 سالگي) است. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي اثر احتمالي بارداري در دوران نوجواني بر تراكم استخوان در دوران پس از يائسگي بود. روش‌ها: تعداد 94 خانم يائسه در دو گروه شامل 64 نفر با سابقه‌ي حاملگي نوجواني (گروه مورد) و 32 نفر بدون سابقه‌ي حاملگي نوجواني (گروه شاهد) وارد مطالعه شدند. پس از جمع‌آوري اطلاعات لازم، بيماران تحت سنجش تراكم استخواني به روش جذب‌سنجي با انرژي دوگانه قرار گرفتند و دو معيار ميزان تراكم استخواني و عدد معيار T در نواحي مهره‌هاي كمري دوم تا چهارم، گردن فمور، تروكانتر و لگن به دست آمد. در نهايت، اين اعداد بين دو گروه مقايسه شد. يافته‌ها: ميانگين سني در گروه مورد و شاهد به ترتيب 59/89 و 60/81 سال بود. ميانگين سن يائسگي در گروه مورد (2/98 ± 51/52 سال) در مقايسه با گروه شاهد (0/87 ± 49/50 سال) و شاخص توده‌ي بدني در گروه مورد (4/64 ± 29/83 كيلوگرم/مترمربع) در مقايسه با گروه شاهد (0/51 ± 27/77 كيلوگرم/مترمربع) به طور معني‌داري بيشتر بود. مقايسه‌ي ميزان تراكم استخواني و معيار T در دو گروه، تفاوت معني‌داري را در هيچ يك از نواحي نشان نداد؛ هر چند ميزان تراكم در گروه شاهد بيشتر بود. نتيجه‌گيري: در گذشته، مطالعات كمي تأثير حاملگي نوجواني بر استئوپروز را بررسي كرده و اغلب، مدعي تأثير منفي آن شده‌اند. اگر چه اين مطالعه نتايج قبلي را تأييد نمي‌كند، اما فراواني بيشتر استئوپروز در گروه مورد، دال بر آن است كه با افزايش حجم نمونه و رفع محدوديت‌ها در مطالعات آتي، ممكن است ارتباط معني‌داري بين اين دو به دست آيد.