بررسي ميزان افزايش پلاكت بعد از تزريق آن در افراد بالاي 40 سال بستري شده در بيمارستان؛ يك مطالعه‌ي گذشته‌نگر

هموستاز، روند هموديناميكي است كه پلاكت و جدار عروق در آن نقش اصلي را ايفا مي‌كنند. درمان با تزريق پلاكت، يك مراقبت استاندارد براي بيماران ترومبوسيتوپنيك محسوب مي‌شود. اگر چه برخي مطالعات، كاهش پيش‌رونده‌ در ميزان افزايش بعد از تزريق پلاكت را طي 1، 18 و 24 ساعت گزارش كرده‌اند.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي گذشته‌نگر، از پرونده‌ي 35 بيمار بستري بالاي 40 سال كه در سال‌هاي 94-1392 در بيمارستان الزهراي (س) اصفهان تحت تزريق پلاكت قرار گرفته بودند، استفاده شد. سطح پلاكت خون اين بيماران در قبل و بعد از تزريق پلاكت اندازه‌گيري گرديد و ارتباط ميزان افزايش سطح پلاكت با متغيرهاي دموگرافيك و باليني بيماران تعيين و مقايسه گرديد.يافته‌ها: ميانگين تعداد پلاكت‎ خون بعد از تزريق پلاكت به طور معني‌داري بيشتر از ميانگين آن قبل از تزريق پلاكت بود (0.001 = P). عوامل جنسيت، اسپلنومگالي، تب و هپارين تأثير معني‌داري در تغيير تعداد پلاكت خون داشتند ( 0.05 P)، اما عامل خونريزي، تأثير قابل ملاحظه‌اي در اين مورد نداشت.نتيجه‌گيري: ميزان بروز ترومبوسيتوپني و مرگ در بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه بالا مي‌باشد و جاي نگراني دارد. نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه تزريق پلاكت در بيماران نيازمند به آن مؤثر است و باعث افزايش سطح پلاكت در اين بيماران بعد از تزريق مي‌شود. همچنين، عوامل متعددي مانند جنسيت، اسپلنومگالي، تب و هپارين بر ميزان افزايش سطح پلاكت بعد از تزريق تأثير مي‌گذارد.