بررسي تأثير كتامين و دگزامتازون بر روي فراواني و شدت سرفه‌ي ناشي از فنتانيل

تجويز وريدي فنتانيل در طي القاي بيهوشي عمومي اغلب باعث تحريك سرفه با فراواني بين 80-18 درصد مي‌شود. از اين رو، مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي و مقايسه‌ي اثرات كتامين و دگزامتازون بر روي كاهش سرفه در بيماران كانديداي بيهوشي عمومي با استفاده از فنتانيل انجام شد.روش‌ها: در طي يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور، 99 بيمار با درجه‌ي American Society of Anesthesiologists (ASA) I و II در سنين 64-18 سال كانديداي بيهوشي عمومي با استفاده از فنتانيل مورد مطالعه قرار گرفتند. بيماران به صورت تصادفي و مساوي به 3 گروه دريافت كننده‌ي كتامين (0.5 ميلي‌گرم/كيلوگرم)، گروه دگزامتازون (0.1 ميلي‌گرم/كيلوگرم) و گروه دارونما (5 ميلي‌ليتر نرمال‌سالين) تقسيم شدند. كليه‌ي داروها يك دقيقه قبل از تجويز 2.5 ميكروگرم/كيلوگرم فنتانيل تجويز شد. علايم حياتي، تعداد و شدت سرفه اندازه‌گيري و ثبت گرديد. آناليز آماري با استفاده از آزمون‌هاي Oneway ANOVA و KruskalWallis صورت گرفت.يافته‌ها: فراواني سرفه به طور معني‌داري در گروه كتامين (81.8 درصد) در مقايسه با گروه‌هاي دگزامتازون (90.9 درصد) و دارونما (93.1 درصد) كمتر بود (0.03 = P). شدت سرفه، به طور معني‌داري در گروه كتامين (ملايم 18.2 درصد، متوسط 78.8 درصد و شديد 30.0 درصد) در مقايسه با گروه دارونما (ملايم 9.1 درصد، متوسط 72.7 درصد و شديد 18.2 درصد) كمتر بود (0.04 = P). همچنين، تفاوت‌هاي معني‌داري بين سه گروه در تغييرات فشار خون سيستول و دياستول و ضربان قلب وجود داشت (0.05 P).نتيجه‌گيري: تجويز دز كم كتامين، مي‌تواند به طور مؤثري تعداد و شدت سرفه‌ي ناشي از فنتانيل را در بيماران كانديداي بيهوشي عمومي در حين القاي بيهوشي كاهش دهد.