بررسي ويژگي‌هاي راديوبيولوژيك سلول‌هاي طبيعي ريه‌ي تيمار شده با نانوساختارهاي سريم اكسايد به عنوان حفاظت كننده‌ي پرتويي در برابر پرتوهاي ايكس مورد استفاده در پرتودرماني

مقدمه: نانوذرات سريم اكسايد يا نانوسريا به عنوان محافظ پرتويي، مي‌توانند نقش مهمي در كاهش ناهنجاري‌هاي پرتوهاي يونيزان داشته باشند. هدف از انجام اين مطالعه، كاهش مرگ و مير سلول‌هاي طبيعي ريه در برابر تابش‌هاي فوتوني با انرژي 6 مگاولت توسط نانوسريا بود تا با شناسايي غلظت بهينه‌ي نانوسريا بتوان از آن در پرتودرماني استفاده كرد.روش‌ها: سوسپانسيون نانوسريا با استفاده از الكل اتيليك 70 درصد استريل شد. به منظور بهينه‌سازي توزيع نانوذرات در محيط آبي، سوسپانسيون تهيه شده به مدت 3 دقيقه توسط دستگاه Vortex به هم زده شد و سپس، به مدت 2 ساعت توسط امواج فراصوت سونيكاتور حمامي سونيكاسيون انجام شد. سلول‌هاي MRC5 در محيط Dulbecco s modified eagle medium/F12 (DMEM/F12) كشت و در دماي 37 درجه‌ي سانتي‌گراد انكوباتور با رطوبت زياد قرار داده شدند. به منظور تعيين غلظت غير سمي نانوسريا، سلول‌ها با غلظت‌هاي مختلف ۵، 10، 30، 50، 70، 90، 110، 150، 200، 250 و 300 ميكرومولار از نانوسريا تيمار شدند. كمي‌‌سازي اثر حفاظت پرتويي نانوسريا در غلظت غير سمي از نانوسريا با دزهاي تابشي 20، 40، 60، 80 و 100 سانتي‌گري از پرتوهاي ايكس مگاولتاژ انجام گرفت.يافته‌ها: غلظت 70 ميكرومولار و غلظت‌هاي پايين، سميتي براي سلول‌هاي MRC5 نداشتند؛ به طوري كه ميانگين درصد بقاي سلولي در اين غلظت از نانوسريا برابر با 2.56 ± 89.40 بود. سلول‌هاي MRC5 در حضور 70 ميكرومولار از نانوسريا در برابر دزهاي تابشي 40، 80 و 100 سانتي‌گري، نسبت به گروه شاهد، حفاظت پرتويي معني‌داري داشتند (0.005 P).نتيجه‌گيري: استفاده از نانوذرات سريم اكسايد، مي‌تواند منجر به افزايش صحت درمان و كاهش اثرات ثانويه در پرتودرماني شود.