شماره ركورد
1168538
عنوان مقاله
اثر درماني طب سوزني بر روي بيماري انگشت ماشهاي
پديد آورندگان
طاهري ، پريسا دانشگاه علوم پزشكي اصفهان - دانشكده پزشكي - گروه طب فيزيكي و توانبخشي , قاسمي ، رقيه دانشگاه علوم پزشكي اصفهان - دانشكده پزشكي - گروه طب فيزيكي و توانبخشي , ملت ، مريم دانشگاه علوم پزشكي اصفهان - دانشكده پزشكي - گروه طب فيزيكي و توانبخشي
از صفحه
614
تا صفحه
620
كليدواژه
انگشت ماشهاي , طب سوزني , درمان
چكيده فارسي
مقدمه:هدف از انجام اين مطالعه، بررسي اثر درماني طب سوزني در درمان بيماران داراي مشكل انگشت ماشهاي بود.روشها: اين مطالعهي باليني بدون گروه شاهد، در سالهاي 94-1393 در مركز پزشكي الزهراي (س) اصفهان بر روي 42 بيمار كه با مشكل انگشت ماشهاي به اين مركز مراجعه كرده بودند، انجام شد. بيماران بر اساس معاينه و شرح حال انتخاب و به 5 گروه تقسيم شدند. اطلاعات آماري، شدت درد بر اساس Visual analog scale (VAS)، امتياز بيماري بر اساس جدول نمرات امتيازدهي انگشت ماشهاي (Trigger finger يا TF) و دامنهي حركت فعال بدون درد در مفصل Proximal interphalangeal (PIP) تعيين و ثبت شدند. بيماران طي 10 جلسهي 30 دقيقهاي (يك روز در ميان، سه بار در هفته) تحت درمان با طب سوزني با سوزن 7 × 16/0 ميليمتري به روش نقطهيابي Ah shi قرار گرفتند. پيگيري بيماران يك بار بعد از پايان مداخله (بعد از 10 جلسه طب سوزني) و يك ماه بعد از درمان انجام شد.يافتهها: بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه، 42 بيمار مورد بررسي قرار گرفتند كه در نهايت، 34 بيمار به طور كامل مطالعه را به پايان رساندند. شدت بيماري در 29 نفر (3/85 درصد) IV و در 5 نفر (7/14 درصد) V بود. بعد از درمان، وضعيت شدت انگشت ماشهاي آنها به طور مشخص تغيير كرد و بهتر از حالت اوليه بود. شدت بيماري 21 بيمار (8/61 درصد) به I، 7 بيمار (6/20 درصد) به IIb و 6 بيمار (6/17 درصد) به III كاهش پيدا كرد. بعد از درمان، از 29 بيمار با شدت IV، 17 نفر به شدت I، 7 نفر به شدت IIb و 5 نفر به شدت III رسيدند. همچنين، از 5 نفر با شدت V، 4 نفر به I و 1 نفر به III كاهش شدت نشان دادند. قبل از درمان، ميانگين نمرهي درد 1/2 ± 9/5 بود. بعد از درمان، نمرهي درد گزارش شده در همهي بيماران، كمتر از حالت اوليه و ميانگين كاهش نمره 1/2 ± 6/5 بود. بعد از درمان، ميانگين نمرهي درد در بيماران 29/0 ± 46/0 بود. آزمون Paired t نشان ميدهد كه كاهش نمرهي درد بعد از درمان نسبت به حالت اوليه، از نظر آماري معنيدار بود (001/0 P). تغيير ميانگين دامنهي حركتي بدون درد نيز پس از درمان معنيدار بود (001/0 P)؛ ميانگين اين تغيير در بيماران تحت مطالعه، برابر 8/13 ± 7/48 بود.نتيجهگيري:روشهاي درماني كمتر تهاجمي و كم عارضه نظير طب سوزني، ميتوانند در درمان التهاب غشاي تاندون اطراف تاندون فلكسور مؤثر باشند.
عنوان نشريه
مجله دانشكده پزشكي اصفهان
عنوان نشريه
مجله دانشكده پزشكي اصفهان
لينک به اين مدرک