بررسي تأثير تركيبي ميزوپروستول واژينال و اكسي‌توسين وريدي بر القاي زايمان، نمره‌ي Bishop و طول مدت زايمان

مقدمه: دو روش پركاربرد براي القاي زايمان، استفاده از ميزوپروستول واژينال و اكسي‌توسين وريدي هستند. مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين تأثير تركيبي ميزوپروستول واژينال و اكسي‌توسين وريدي بر القاي زايمان، ضريب بيشاب و طول مدت زايمان زنان شكم اول انجام شد. روش‌ها: پژوهش كارآزمايي باليني كنترل شده‌ي تصادفي در سال 1396 در زايشگاه بيمارستان شهيد صدوقي اصفهان بر روي 106 خانم باردار نخست‌زاي ترم با انديكاسيون ختم حاملگي و نمره‌ي Bishop كمتر از 4 كه با تخصيص تصادفي به دو گروه 53 نفري تقسيم شدند، انجام گرديد. گروه مورد، ابتدا 25 ميكروگرم ميزوپروستول واژينال و بعد از سه ساعت يك تزريق 10 واحدي اكسي‌توسين را براي القاي زايمان دريافت كردند. گروه شاهد، تنها يك تزريق 10 واحدي اكسي‌توسين دريافت كردند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با آزمون‌هاي Mann-Withney، 2χ و Independent t با سطح معني‌داري 0.05 P با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد. يافته‌ها: واحدهاي پژوهش در دو گروه، از نظر شاخص‌هاي دموگرافيك همسان بودند. آزمون Independent t نشان داد كه ميانگين زمان شروع انقباضات منظم رحمي، مدت زمان مرحله‌ي فعال، مدت زمان مرحله‌ي اول زايمان و فاصله‌ي القا تا زايمان در گروه مورد به طور معني‌داري كمتر از گروه شاهد بود (0.050 P). آزمون Paired t نشان داد كه ميانگين نمره‌ي Bishop در هر دو گروه بعد از مداخله به طور معني‌داري بيشتر از قبل از مداخله بود (0.001 P). نتيجه‌گيري: استفاده از ميزوپروستول به صورت تركيبي با اكسي‌توسين نسبت به اكسي‌توسين به تنهايي، از مزاياي بيشتري در القاي زايمان برخوردار است و هر يك از آن‌ها را مي‌توان با توجه به شرايط خانم باردار استفاده نمود.