بررسي تأثير ميدازولام و دكسمدتوميدين وريدي قبل از عمل بر پيش‌گيري از اختلالات شناختي بعد از اعمال جراحي كاتاراكت در سالمندان تحت بيهوشي عمومي و مقايسه‌ي آن با گروه شاهد

مقدمه: مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين تاثير ميدازولام و دكسمدتوميدين وريدي قبل از عمل بر پيش‌گيري از اختلالات شناختي بعد از اعمال جراحي كاتاراكت در سالمندان تحت بيهوشي عمومي و مقايسه‌ي آن با گروه شاهد انجام گرفت. روش‌ها: در يك كارآزمايي باليني، 150 بيمار تحت عمل جراحي Phacoemulsification به سه گروه 50 نفره تقسيم شدند و بيماران در هر گروه به ترتيب 0.1 ميلي‌گرم/كيلوگرم ميدازولام، 1 ميكروگرم/كيلوگرم دكسمدتوميدين و در گروه شاهد، با حجم مشابه نرمال‌ سالين در زمان قبل از عمل دريافت نمودند. نمره‌ي اختلالات شناختي آن‌ها با استفاده از معيار Mini mental status examination (MMSE) در زمان‌هاي قبل و بعد از عمل، در سه گروه تعيين و مقايسه شد. يافته‌ها: فراواني اختلال شناختي بيماران در قبل از عمل در سه گروه دريافت كننده‌ي ميدازولام، دكسمدتوميدين و دارونما (شاهد) به ترتيب 6 ، 10 و 4 درصد بود (0.47 = P). در 24 ساعت بعد از عمل، در سه گروه پيش‌گفته به ترتيب 14، 12 و 10 درصد دچار اختلال شناختي بودند (0.83 = P). يك هفته بعد از عمل نيز در سه گروه ميدازولام، دكسمدتوميدين و شاهد، به ترتيب 8، 12 و 6 درصد دچار اختلال شناختي بودند (0.56 = P). نتيجه‌گيري: استفاده از ميدازولام و دكسمدتوميدين در كاهش بروز اختلال شناختي اختلاف معني‌داري نداشت و احتمال مي‌رود بتوان از هر دو دارو در صورتي كه ممنوعيت مصرف نداشته باشد، استفاده نمود.