طراحي الگوي مدارس هوشمند بر اساس رويكرد سازنده‌گرايي

اين پژوهش با هدف طراحي الگوي مدارس هوشمند بر اساس رويكرد سازنده‌گرايي انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ نحوه گردآوري اطلاعات جزء پژوهش‌هاي آميخته (كمي و كيفي ) است. جامعه آماري در بخش كيفي شامل خبرگان دانشگاهي و صاحب‌نظران حوزه مدارس هوشمند و در بخش كمّي شامل كليه معلمان و مديران مدارس هوشمند در سال 1397 بود. حجم نمونه در بخش كيفي با اشباع نظري (30 نفر) و در بخش كمّي بر اساس فرمول كوكران 357 نفر برآورد شد. براي انتخاب نمونه در بخش كيفي از نمونه‌گيري هدفمند و در بخش كمّي از نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي استفاده شد. ابزار گردآوري داده‌ها، در بخش كيفي، مصاحبه و در بخش كمّي، پرسشنامه محقق‌ساخته بر مبناي مقياس 5 گزينه‌اي بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آلفاي كرونباخ، ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ وارﯾﺎﻧﺲ اﺳﺘﺨﺮاج ﺷﺪه (AVE)، ماتريس جذر AVE، كولموگروف‌اسميرنف، تحليل عاملي تاييدي استفاده شد. نتايج به دست آمده به شناسايي 5 مولفه و 44 شاخص منجر شد كه 5 مؤلفه اثرگذار شامل برنامه درسي (پنهان و آشكار)، محيط مدرسه، معلم (عوامل فردي و شايستگي‌هاي حرفه‌اي)، مدير مدرسه و كاركنان آموزشي و آموزش (دانش، مهارت و نگرش) تأثير دارند. نتايج ديگر نشان داد كه اولويت مؤلفه هاي شناسايي شده به ترتيب عبارت است از: برنامه درسي (پنهان و آشكار) (0.57)، محيط مدرسه (0.55)، معلم (عوامل فردي و شايستگي‌هاي حرفه‌اي) (0.44)، مدير مدرسه و كاركنان آموزشي (0.33) و آموزش (دانش، مهارت و نگرش) (0.12). همچنين، درجه تناسب آن با اطمينان 95 درصد از نظر متخصصين مورد تاييد قرار گرفت.

this article has no abstract