تصويرسازي حركتي كودكان عادي و مبتلا به اختلال طيف اتيسم با عملكرد بالا: تغييرات رشدي

مقدمه: بين فرايند رشد حركتي و شناختي در طول عمر، تعامل قابل‌توجهي وجود دارد؛ بررسي فرايندهاي شناختي و زيربناي رفتارهاي قابل مشاهده و نحوه رشد آن‌ها از اهميت بالايي برخوردار است. تحقيق حاضر با هدف تعيين روند رشدي تصويرسازي حركتي در كودكان مبتلا به اختلال طيف اتيسم با عملكرد بالا 8 تا 12 ساله انجام شد. روش بررسي: مطالعه حاضر از نوع نيمه تجربي در يك طرح مقطعي بود. 40 كودك 8 تا 10 و 40 كودك 10 تا 12 ساله (در هر رده سني 20 آزمودني با اختلال طيف اتيسم (ASD) و 20 همتاي با رشد عادي (TD) كه از لحاظ سن و بهره هوشي منطبق بودند، به‌صورت هدفمند و دردسترس انتخاب و داوطلبانه در تحقيق شركت كردند. به منظور بررسي تصويرسازي حركتي، از پارادايم چرخش دست در قالب يك نرم‌افزار سه بعدي استفاده گرديد. پس از محاسبه زمان واكنش و تعداد خطاهاي مربوط به محرك‌هاي جهت مياني و جانبي، از آزمون تحليل واريانس با اندازه تكراري جهت تحليل داده‌هاي مربوط به زمان واكنش و از آزمون يومان ويتني براي تحليل داده خطاها استفاده شد. تمام آزمون‌هاي آماري از طريق ترم افزارversion 21 SPSS انجام شد. نتايج: يافته‌ها نشان داد كه گروه TD با افزايش سن، زمان واكنش (0/001=P) و تعداد خطاي خود (0/001=P) را به‌طور معني‌داري كاهش دادند كه در گروه ASD اين كاهش ديده نشد. نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد فرايندهاي شناختي و مهم درگير در يادگيري و كنترل مهارت‌هاي حركتي با افزايش سن و به‌طور معمول در كودكان با اختلال طيف اتيسم ارتقاء نخواهند يافت و به ارائه مداخلات تخصصي و برنامه هاي دقيق‌تر نياز مي‌باشد.