بررسي تاثير تغيير طول تيغه در كنترل آبشستگي در تكيه گاه نيم دايره در قوس رودخانه با استفاده از مدل آزمايشگاهي

Investigation of the effect of blade length change on scour control in a semicircular support in a river bank using a laboratory model

تعيين عمق فرسايش در محدوده تكيه­ گاه­ها مستلزم دانستن نحوه جابه‌جايي مواد رسوبي بستر رودخانه‌ها است. چاله فرسايش ايجادشده در اطراف تكيه­گاه، به شكل و ابعاد هندسي آن بستگي دارد. گسترش آبشستگي پايداري سازه را به خطر مي‌اندازد لذا پيش‌بيني ميزان آبشستگي و اتخاذ تدابير لازم براي مهار آن ازجمله اقدامات مهندسي متداول در عرصه مهندسي رودخانه تلقي مي­گردد. در اين تحقيق به بررسي تأثير نصب تيغه در كاهش آبشستگي تكيه­ گاه­هاي نيم دايره­اي به كمك مدل فيزيكي پرداخته شد. نتايج نشان داد استفاده از تيغه باعث كاهش آبشستگي اطراف تكيه­گاه مي‌شود. در تيغه با زاويه 45 درجه با طول­ هاي 0.33، 0.49 و 0.66 باعث كاهش 29.2 ، 41.2 و 43.5 درصدي آبشستگي نسبت به مدل شاهد شده­اند. به طور متوسط افزايش طول تيغه از 0.33 به 0.66 باعث كاهش 38 درصدي آبشستگي مي­شود. به طور متوسط با نصب تيغه با زاويه 45 درجه باعث كاهش 38 درصدي آبشستگي نسبت به مدل شاهد مي­شود.

فاقد جكيده