تاثير آموزش حل تعارض بر بخشودگي و شادكامي زوجين شهر اصفهان

اين پژوهش با هدف بررسي تأثير آموزش حل تعارض بر بخشودگي و شادكامي زوجين شهر اصفهان انجام پذيرفت. اين پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون و پيگيري با گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه آماري همه زوجيني بودند كه به فرهنگسراي خانواده شهر اصفهان در سال 1395 مراجعه كردند. نمونه‌گيري به روش داوطلبانه و با دعوت به شركت در پژوهش انجام گرفت. 20 زوج انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل (10 زوج در هر گروه) به صورت تصادفي جايگزين شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌هاي بخشودگي اينرايت (2000) و شادكامي زوجي تگريان (1387) براي گردآوري داده‌ها بود و در جلسات پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري (دو ماهه) به كار رفت. گروه آزمايش 8 جلسه در آموزش گروهي حل تعارض شركت كردند. از تحليل واريانس اندازه‌گيري‌هاي مكرر استفاده شد و نتايج نشان داد بخشودگي كلي، و بعد شناختي بخشودگي و شادكامي در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل به صورت معناداري افزايش يافته و در پيگيري حفظ شده است (05/0>P). در دو بعد رفتاري و احساسي بخشودگي تفاوت معناداري بين دو گروه آزمايش و كنترل يافت نشد. با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان براي افزايش بخشودگي و شادكامي زوجين از آموزش حل تعارض استفاده نمود.