بررسي اثر بخشي آموزش رويكرد تحليل رفتار متقابل بر تمايز خويشتن و عملكرد خانواده در زوج‌هاي شهر اصفهان

اين پژوهش با هدف، بررسي اثربخشي تحليل رفتار متقابل بر تمايز خويشتن و عملكرد خانواده در زوج­هاي شهر انجام پذيرفت. روش پژوهش از نوع نيمه­آزمايشي و پيش آزمون و پس از آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل همه زوجين مراجعه كننده به مركز مشاوره آرامش اصفهان بوده كه از بين آنها به روش نمونه­گيري در دسترس تعداد 30 زوج انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل هر كدام 15 زوج قرار گرفته گروه آزمايش تحت 8 جلسه آموزشي به روش تحليل رفتار متقابل قرار گرفتند در حالي كه گروه كنترل تحت آموزش قرار نگرفتند. به هر دو گروه در شروع مطالعه و پايان مطالعه پرسشنامه­هاي بخش تمايزخويشتن و سنجش عملكرد خانواده (FAD) داده شد و توسط آنها تكميل گرديد. در پايان مطالعه 11 زوج در گروه آزمايش و 11 زوج در گروه كنترل مطالعه را به پايان بردند. نتايج اين مطالعه همچنين نشان داد كه آموزش تحليل رفتار متقابل باعث بهبود عملكرد خانواده مي­گردد. نتايج اين مطالعه نشان داد كه آموزش تحليل رفتار متقابل باعث بهبود معنادار مقياس­هاي حل مسأله، ارتباط، نقش، كنترل رفتار و عملكرد كلي مي­گردد در حالي كه بر پاسخگويي عاطفي و دخالت عاطفي اثر معناداري نداشت. با توجه به نتايج بدست آمده آموزش تحليل تراكنش مي‌تواند به عنوان يك روش مناسب در بهبود تمايزخويشتن و عملكرد خانواده به كار گرفته شود.