پيش‌بيني سبك‌ تصميم‌گيري براساس خود تمايزيافتگي و تنظيم هيجان در نوجوانان دختر

زمينه و هدف:چگونگي تصميم‌گيري‌ افراد مي‌تواند با ميزان استقلال عاطفي و چگونگي تنظيم هيجان آنها در ارتباط باشد، از اين رو پژوهش حاضر با هدف پيش‌بينيسبك‌ تصميم‌گيري براساس خود تمايزيافتگي و تنظيم هيجان در نوجوانان دختر انجام شد. روش بررسي: روش تحقيق اين پژوهش از نوع همبستگي بود. جامعۀ آماري اين تحقيق، شاملِ كليۀ دانش‌آموزان دختر دورۀ اول دبيرستان شهر اراك در سال تحصيلي95-94 كه تعداد كل آنها 4636 نفر بود و از ميان آنها تعداد 354 نفر با استفاده از روش در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. اطلاعات از طريق پرسشنامۀ خود تمايزيافتگي (DSI)، پرسشنامۀ سبك تصميم‌گيري (DMSQ) و پرسشنامۀ تنظيم شناختي هيجان (CERQ) گردآوري شد. داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيوني چندگانه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج حاكي از آن بود كه بين اغلب مؤلفه‌هاي متغير خود تمايزيافتگي با مؤلفه‌هاي متغير سبك‌هاي تصميم‌گيري رابطۀ معني‌دار (05/0>p) وجود دارد. همچنين بين اغلب مؤلفه‌هاي متغير تنظيم هيجان با مؤلفه‌هاي متغير سبك‌هاي تصميم‌گيري رابطۀ معنادار (05/0>p) وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيوني در سطح (05/0>p) نشان داد كه 44 درصد تغييرات حاصله در متغير سبك تصميم‌گيري با استفاده از دو متغير خود تمايز‌يافتگي و تنظيم هيجان تبيين گرديد و در اين ميان، مؤلفه‌هاي فاجعه‌آميز كردن و جايگاه من بالاترين اهميت را در پيش‌بيني متغير سبك تصميم‌گيري داشتند. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي تحقيق حاضر مي‌توان نتيجه گرفت كه استفاده افراد از راهبردهاي مختلف تنظيم هيجان و همچنين ميزان استقلال عاطفي و خود تمايزيافتگي آنها مي‌تواند پيش‌بيني‌كنندۀ سبك تصميم‌گيري آنها باشد.