اثر بخشي آموزش گروهي شناختي - رفتاري با رويكرد مثبت درماني بر ميزان افسردگي دانشجويان دختر دانشگاه مازندران

زمينه و هدف: تأثير آموزش شناختي- رفتاري با رويكرد مثبت درماني بر ميزان افسردگي دانشجويان. روش بررسي: اين پژوهش، نيمه تجربي است و از نوع پيش آزمون - پس آزمون مي باشد. 20 دانشجوي دختر ساكن خوابگاه دانشگاه مازندران در سال 94-93، به صورت تصادفي ساده، انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش در طي 10 جلسه ، به شيوۀ شناختي – رفتاري با رويكرد مثبت درماني آموزش ديدند. آزمودني ها پرسشنامۀ قرار افسردگي بِك و مقياس نگرش هاي ناكارآمد را قبل و پس از آموزش تكميل كردند. يافته ها: روش آماري تحليل كوواريانس نشان داد كه ميانگين نمرات افسردگي و نگرش هاي ناكارآمد دانشجويان در دو گروه آزمايش و كنترل در مقايسه با قبل و بعد از مداخله، تفاوت معني داري داشته است(05/0>p). نتيجه گيري: آموزش شناختي – رفتاري با رويكرد مثبت درماني در كاهش ميزان افسردگي و نگرش هاي ناكارآمد دانشجويان مؤثر است.