تاثير فراشناخت درماني گروهي بر كاهش علائم اضطراب فراگير و افزايش كيفيت زندگي پرستاران

زمينه و هدف: فراشناخت درماني يك روش درماني مهم در كاهش اضطراب و افزايش كيفيت زندگي مي‌باشد. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير فراشناخت درماني گروهي بر كاهش علائم اضطراب فراگير و افزايش كيفيت زندگي پرستاران انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماري اين پژوهش همه پرستاران بيمارستان‌هاي شهر ورامين در سال 1394 بودند. در مجموع 30 پرستار با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه جايگزين شدند. گروه آزمايش 10 جلسه 70 دقيقه‌اي با روش فراشناخت درماني گروهي آموزش ديد. همه گروه‌ها پرسشنامه‌هاي اضطراب كتل و كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني را تكميل كردند. داده‌ها با روش تحليل كوواريانس چند متغيري و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-19 تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه ميان گروه هاي فراشناخت درماني گروهي و كنترل در اضطراب فراگير و كيفيت زندگي تفاوت معناداري وجود داشت. به عبارت ديگر فراشناخت درماني گروهي به طور معناداري باعث كاهش علائم اضطراب فراگير و افزايش كيفيت زندگي پرستاران شد (001/0≥p). بحث و نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد فراشناخت درماني گروهي مي‌تواند در كاهش علائم اضطراب فراگير و افزايش كيفيت زندگي پرستاران موثر باشد. بنابراين مشاوران و درمانگران مي‌توانند از روش مذكور در كاهش علائم اضطراب فراگير و افزايش كيفيت زندگي استفاده كنند.