استفاده از روش ساخت سناريوي مرجع براي شناخت تاثيرات توسعه پراكنده شهري بر محيط‌هاي طبيعي

شهرنشيني و توسعه شهري همواره يكي از مهم‌ترين چالش‌هاي پيش‌رو در مباحث برنامه‌ريزي منظر و مديريت اكوسيستم‌هاي طبيعي بوده است. اين پژوهش، در پي آن است تا با استفاده از روش ساخت سناريوي مرجع، شكل توسعه پراكنده شهري حاصل از سكونت، تفريح و انجام فعاليت‌هاي گردشگري را در اكوسيستم دره گنجنامه واقع در حومه شهر همدان به نمايش بگذارد. بدين منظور از هفت فرضيه و چهار معيار براي شبيه‌سازي توسعه پراكنده شهري در دره گنجنامه طي دو دوره زماني ده ساله از 1392 تا 1402 و 1402 تا 1412، استفاده شده است. براي ساخت فرضيه‌ها و انتخاب معيارها سه ويژگي‌ شامل تكرارپذيري، توجيه‌پذيري عقلاني و منطق دانش‌بنيان در نظر گرفته شده است. جمع‌آوري داده‌هاي مورد نياز اين پژوهش به شيوه مركب شامل انواع روش‌هاي كتابخانه‌اي و پيمايشي بوده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهد تا سال 1412 خورشيدي، بيش از 10 درصد از پوشش طبيعي زمين در اكوسيستم دره گنجنامه تحت تاثير رشد پراكنده شهري و فعاليت‌هاي مربوط به آن تغيير شكل يافته و به محيط انسان‌ساخت غيرطبيعي تبديل خواهد شد.