ارزيابي تأثير اكسين و شوري بر ويژگي‌هاي جوانه‌زني توده‌هاي مختلف زيره سبز (Cuminum cyminum L.)

اين مطالعه به منظور بررسي اثر هورمون اكسين و شوري بر صفات جوانه‌زني و رشد دانه‌رست‌هاي توده‌هاي مختلف زيره سبز (محلي خراسان-گناباد، اصفهان و كرمان) اجرا گرديد. شوري در سه سطح صفر، 150 و 300 ميلي‌مولار به همراه غلظت هورمون اكسين در سه سطح صفر (آب مقطر)، 3 و6 ميلي‌‌‌گرم بر ليتر به صورت آزمايش فاكتوريل و در قالب طرح پايه كاملاً تصادفي با سه تكرار به كار برده ‌شدند. صفات درصد جوانه‌زني، تعداد جوانه نرمال و غيرنرمال، طول ساقه‌چه، طول ريشه‌چه، وزن‌تر و خشك دانه‌رست اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه اثر توده زيره، شوري، اكسين و اثرات متقابل دوگانه و سه‌گانه مابين اين تيمار‌ها بر صفات درصد جوانه‌زني، تعداد دانه رست‌هاي نرمال و غيرنرمال و طول ريشه‌چه معني‌دار بود. بيشترين درصد جوانه‌زني (94/66 درصد) در سطح شوري 300 ميلي‌مولار در غلظت هورمون شاهد در توده محلي اصفهان بود. بيشترين تعداد دانه‌رست نرمال (24/66) در سطح شوري 300 ميلي‌مولار و غلظت هورمون صفر (شاهد) در توده محلي اصفهان ايجاد شد. توده محلي اصفهان بدون اعمال شوري و عدم كاربرد هورمون اكسين با 10/48 سانتي‌متر بالاترين و توده محلي خراسان با 3 ميلي‌‌‌گرم بر ليتر هورمون اكسين در شوري 300 ميلي‌مولار با ميانگين 1/98 سانتي‌متر كم‌ترين طول ريشه‌چه را داشت. به نظر مي‌رسد كه مقدار اكسين 3 و 6 ميلي‌گرم در ليتر توانست اثرات منفي شوري روي جوانه‌زني بذور زيره سبز در مرحله توليد دانه‌رست را تعديل كند.

this article has no abstract