اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي به والدين با الگوي يادگيري جانشيني بركاهش پرخاشگري دانش آموزان پسر دبيرستاني

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت­هاي ارتباطي به والدين با الگوي يادگيري جانشيني بر كاهش پرخاشگري دانش آموزان پسر دبيرستاني صورت گرفت. روش بررسي: روش پژوهش نيمه آزمايشي با استفاده از طرح پيش ­آزمون- پس­ آزمون با گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري پژوهش متشكل ازكليه مادران دانش آموزان پسر دبيرستاني درسال تحصيلي 91-90 شهر شهريار بود. نمونه پژوهش را 30 نفر از مادران دانش آموزاني كه بيشترين نمره پرخاشگري (AGQ) را كسب كردند، تشكيل مي­دادكه به شيوه­ي نمونه­ گيري داوطلبانه با جايگزيني تصادفي انتخاب ودر دوگروه آزمايش وكنترل (هركدام15 نفر) جايگزين شدند.گروه آزمايش به مدت 8 جلسه (هر هفته يك جلسه به مدت 90 دقيقه) تحت آموزش قرار گرفتند،در حالي كه گروه كنترل هيچ گونه مداخله­ اي دريافت نكرد. براي تجزيه و تحليل داده­ها از آزمون t مستقل استفاده شد. يافته ­ها: آموزش مهارت­هاي ارتباطي به والدين با الگوي يادگيري جانشيني باعث كاهش پرخاشگري گروه آزمايش شد. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد آموزش مهارت­هاي ارتباطي به والدين نمره ­ي كلي پرخاشگري دانش آموزان و ابعاد احساس پرخاشگرانه، فكر پرخاشگرانه و رفتار پرخاشگرانه آنان را بطور معناداري كاهش داده است (05/0p<).