پتروژنز ماگماتيسم ميان چينه اي ترياس شمال شهرضا بر مبناي شيمي كلينوپيروكسن (جنوب اصفهان، پهنه سنندج-‌سيرجان)

كربنات هاي ترياس پيشين شمال شهرضا، ميزبان 4 افق آذرين موازي ميان چينه اي بازيك با تركيب سنگ شناسي اليوين بازالت تا بازالت كوارتزدار هستند. اين سنگ ها داراي بافت اينترسرتال تا اينترگرانولار بوده و پلاژيوكلاز، كلينوپيروكسن، اليوين، آمفيبول و كوارتز كاني‌هاي اصلي آنها را تشكيل مي دهند. كلينوپيروكسن ها حاوي مقادير بالايSiO2 و MgO بوده و محتواي Al2O3 و Na2O آنها پايين است. نسبت هاي متوسط AlVI/AlIV كلينوپيروكسن (0.05-‌‌0.01)، نشان‌دهنده تبلور ماگما در شرايط فشار متوسط است. دماي تبلور كلينوپيروكسن‌ها از 1150 تا 1200 درجه سانتي گراد متغير است. بر اساس ويژگي هاي ژئوشيميايي كلينوپيروكسن، ماهيت ماگماي سازنده تولئيتي و فوگاسيته اكسيژن در زمان تبلور نسبتاً پايين بوده است. ميان چينه اي بودن با رسوبات كربناته، تولئيتي‌بودن سرشت ماگمايي و ويژگي زمين ساختي پشته هاي ميان ا قيانوسي نشان‌دهنده ارتباط افق هاي آذرين با يك رژيم زمين ساختي كششي است. افق هاي بازيك مزبور احتمالاً از يك ماگماي تولئيتي و در يك رژيم زمين‌ساختي كششي كافت‌زايي كه به گسترش پوسته اقيانوسي نئوتتيس در زمان ترياس آغازين در جنوب اصفهان انجاميده است، تشكيل شده اند. .