تأثير فعاليت ‌ورزشي فريزبي بر خودكارآمدي، عقايد وسوسه‌انگيز و سلامت ‌عمومي در معتادان مرد تحت درمان

The Effect of Frisbee Sports Activity on Self-efficacy, Craving Believes, and General Health in Male Addicts under Treatment

مقدمه: اعتياد امري قابل پيشگيري و قابل درمان است، لذا با شناخت سرمايه­ هاي روان­شناختي مي­توان از گرايش افراد به اعتياد پيش­گيري كرد. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير فعاليت ورزشي فريزبي بر عقايد وسوسه­ انگيز، سلامت­ عمومي و خودكارآمدي در گروه معتادان مرد تحت درمان انجام شد. مواد و روش ­ها: در اين تحقيق شبه ­تجربي، 70 نفر از معتادين مرد تحت درمان دهكده سلامي شيراز در سال 1397 بر اساس جدول مورگان و به صورت هدفمند و در دسترس به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. در ابتداء همه آزمودني­ها سه پرسش­نامه عقايد وسوسه ­انگيز، سلامت عمومي و خودكارآمدي را تكميل كردند. سپس تمامي آزمودني­ها در برنامه مشابه تمريني هشت هفته ­اي، 180 كوشش فريزبي كه به ­صورت 5 بلاك 6 تايي (3 ست در هر روز) انجام مي­گرفت، شركت كردند. در پايان از آن­ها خواسته شد دوباره سه پرسش­نامه مذكور را تكميل نمايند. به منظور تجزيه و تحليل داده­ها از آزمون t زوجي استفاده شد. يافته­ ها: نتايج نشان داد كه فعاليت­ ورزشي فريزبي بر وسوسه، سلامت­ عمومي و خودكارآمدي در گروه معتادان مرد تأثير داشت به طوري كه باعث كاهش معني ­دار عقايد وسوسه­ انگيز (039/0=p) و افزايش معني­دار سلامت ­عمومي (049/0=p) و خودكارآمدي (048/0=p) شد. نتيجه­­ گيري: بر اساس يافته ­هاي تحقيق مي­توان گفت كه فعاليت ­ورزشي فريزبي عامل اثرگذاري بر عوامل روان­شناختي ياد­ شده در گروه معتادان مرد مي­باشد. لذا توصيه مي­شود جهت كمك به پيشرفت ترك مواد و همچنين جلوگيري از بازگشت فرد به سوء مصرف مواد در اين گروه، اين نوع از فعاليت ­ورزشي تجويز شود.

Introduction: Addiction is preventable and curable; thus, by recognizing the psychological capital, it is likely to prevent the tendency of people to addiction. Therefore, the present study aims to determine the effect of Frisbee activity on self-efficacy, craving believes, and general health in addicts. Materials and Methods: This quasi-experimental study was conducted on a selected sample of 70 addicts under treatment in the Salami village of Shiraz in 2018 based on Morgan's table and purposefully available. At first, all subjects completed three self-efficacies, craving believes, and general health questionnaires. Subsequently, they participated in the same program of 180 Frisbee throws, being performed at 5 blocks (6 sets -3 per day) for 8 weeks. Finally, they were asked to complete the three questionnaires again. A paired t-test was used to analyze data. Results: The results showed that Frisbee's exercise had a significant effect on craving believes, general health, and self-efficacy in the male addict's group; in order words, the exercise significantly decreased the craving believes (p=0.039) and increased general health (p=0.049) and self-efficacy meaningfully (p=0.048). Conclusion: According to the results of the research, it can be concluded that Frisbee exercise is an influential factor in the psychological factors mentioned in the male addict group; therefore, it is suggested to prescribe this type of exercise in order to help the progress of the substance leaving and also prevent the person from returning to substance abuse in this group.