بهينه‌سازي نيروگاه دودكش خورشيدي جهت حصول به ماكزيمم توان خروجي

فزايش روز افزون جمعيت و تقاضاي انرژي و همچنين آلودگي هاي زيست محيطي ناشي از سوخت هاي فسيلي، بشر را بسوي استفاده از انرژي هاي تجديدپذير هدايت نمود. در اين ميان، نيروگاه دودكش خورشيدي يكي از انواع سامانه هايي است كه براي استحصال انرژي بسيار پركاربرد است. به دليل پايين بودن بازده اين سيستم، بهينه سازي جهت ارتقاء كارايي سيستم در اين مقاله مورد توجه قرار گرفته است. در اين راستا، بهينه سازي دودكش خورشيدي براي رسيدن به بالاترين توان در حالت تئوري انجام شده است. تابع هدف اين مطالعه، توان خروجي سيستم در نظر گرفته شده است. متغيرهاي طراحي، اجزاي هندسي سيستم شامل؛ ارتفاع و شعاع دودكش، ارتفاع و شعاع كلكتور و فاصله توربين از زمين را در بر مي گيرند. در پياده كردن الگوريتم بهينه سازي، از روش گراديان پايه برنامه ريزي متوالي درجه دو استفاده شده است و مقادير بهينه­ي متغيرها براي رسيدن به بيشينه توان خروجي حاصل شد