رابطه بين شدت انرژي و ميزان صنعتي شدن در كشورهاي نفتي و غيرنفتي

در عصر حاضر، انرژي به عنوان نهاده‌اي حياتي در رشد و توسعه فعاليت‌هاي اقتصادي كشورها بشمار مي‌آيد. با اين وجود شوك‌هاي نفتي دهه‌هاي گذشته موجب شد تا اصطلاح جديدي تحت عنوان "شدت انرژي" در ادبيات اقتصاد انرژي مطرح گردد. اهميت اين موضوع علاوه بر شوك‌هاي مذكور، به قيمت نسبتاً بالاي انرژي و ضرورت استفاده بهينه از آن در توليدات صنعتي برمي‌گردد. از اينرو در پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين شدت انرژي و ميزان صنعتي شدن در بين دو گروه از كشورهاي عمده صادركننده و واردكننده نفت خام براي دوره 2013-1990 با استفاده از روش پانل ديتا پرداخته شده است. نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه در كشورهاي صادركننده نفت كه عمدتاً در گروه كشورهاي درحال توسعه طبقه‌بندي مي‌شوند ارتباط معناداري بين شدت انرژي و ساختار صنعتي اين كشورها وجود ندارد، در حالي كه در كشورهاي واردكننده نفت خام كه عمدتاً در گروه كشورهاي توسعه‌يافته طبقه‌بندي مي‌شوند با افزايش 10% شاخص صنعتي (سرمايه به كار) ، شدت مصرف انرژي به اندازه 6/0 درصد افزايش مي‌يابد.