بررسي غلظت كشنده حاد (LC5096h) و حداكثر غلظت مجاز (M.A.C. value) ماده ‌شيميايي مالاشيت گرين در ماهي گورخري (Danio rerio)

ميزان غلظت كشنده حاد (LC5096h) و حداكثر غلظت مجاز (M.A.C. value) ماده شيميايي مالاشيت گرين در ماهيان گورخري (Danio rerio Hamilton,1822) بررسي شد. هدف از انجام اين پژوهش تعيين غلظت مجاز استفاده از اين دارو براي مصارف بهداشتي در ماهيان مذكور در كارگاه‌هاي تكثير و پرورش ماهيان زينتي بود. براي اين منظور، تعداد 420 ماهي گورخري با ميانگين وزن 5/0± 5 گرم و طول 1/0±5/2 سانتي‌متر در قالب 21 گروه 20 تايي (شامل يك گروه شاهد و 6 گروه تيمار، هر يك با 3 تكرار) با غلظت‌هاي (صفر، 001/0، 01/0، 1/0، 3/0، 1 و 2 ميلي‌گرم در ليتر) مالاشيت گرين به مدت 96 ساعت نگهداري شدند. ميزان تلفات ماهيان در زمان‌هاي 1، 24، 48، 72 و 96 ساعت ثبت‌شده و درصد تلفات نسبت به تعداد اوليه محاسبه شد. همچنين حداكثر غلظت مجاز (M.A.C. value) مالاشيت گرين براي ماهيان موردبررسي بر اساس نسبت 10/1 مقدار غلظت كشنده حاد محاسبه شد. نتايج نشان داد كه ميزان غلظت كشنده حاد (LC5096h) مالاشيت گرين گورخري به ميزان 173/0 ميلي‌گرم در ليتر و حداكثر غلظت مجاز (M.A.C. value) آن براي ماهيان مذكور 017/0 ميلي‌گرم در ليتر بود. مقايسه اين مقادير با حدود استاندارد تعيين ميزان سميت مواد شيميايي براي موجودات زنده، بيانگر آن بود كه مالاشيت گرين براي ماهيان گورخري در محدوده "سميت زياد" قرار دارد.