كاربرد مدل متغير پنهان بيزي در پيش‌بيني زودهنگام ديابت بارداري در شرايط بدون تست استاندارد مرجع كامل با استفاده از بتا گنادوتروپين جفتي انساني

Application of Bayesian Latent Variable Model for Early Detection of Gestational Diabetes Mellitus Without A Perfect Reference Standard Test by β‐human Chorionic Gonadotropin

مقدمه و اهداف: ديابت بارداري يك عارضه طبي در بارداري بوده كه تشخيص ديرهنگام آن ميتواند اثرات نامطلوبي روي مادر و جنين بگذارد. هدف از انجام اين پژوهش، برآورد پارامترهاي دقت يك نشانگر زيستي براي پيشبيني زودهنگام ديابت بارداري در غياب يك تست استاندارد مرجع كامل بود. روش كار: اين مطالعه روي 523 خانم باردار كه در سال‌هاي 96 و 97 به بيمارستانهاي مهديه و طالقاني تهران مراجعه كرده بودند، انجام شد. مقادير اندازهگيري شده بتا گنادوتروپين جفتي انساني به عنوان پيشگوي ديابت بارداري براي همه زنان شركتكننده در هفته 17-14 بارداري در چك ليست مربوط ثبت شد. براي برآورد حساسيت، ويژگي و مساحت زير منحني راك، از مدل متغير پنهان بيزي استفاده شد. برآورد بيزي پارامترها در بسته نرمافزاري R2OpenBUGS در نرمافزار R نسخه 3.5.3 محاسبه شد. يافته‌ها:ميانه سن بارداري زنان شركت كننده در اين مطالعه، 33 سال بود. در غياب تست مرجع كامل، نتايج مدل بهكار رفته براي مقدارهاي حساسيت، ويژگي و مساحت زير منحني راك مربوط به بتا گنادوتروپين جفتي انساني به ترتيب برابر با 78 درصد (فاصله باورمند 95 درصد: 0/83-0/66)، 83 درصد (فاصله باورمند 95 درصد: 0/89-0/74) و 72/0 (فاصله باورمند 95 درصد: 0/88-0/64) بود. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي بهدست آمده در اين مطالعه، بتا گنادوتروپين جفتي انساني در غياب تست مرجع كامل ميتواند براي پيشبيني زودهنگام ديابت در خانمهاي باردار مناسب باشد

Background and Objectives: Gestational diabetes mellitus (GDM) is a medical problem in pregnancy, and its late diagnosis can cause adverse effects in the mother and fetus. The purpose of this research was to estimate the accuracy parameters of a biomarker for early prediction of gestational diabetes in the absence of a perfect reference standard test. Methods: This study was conducted in 523 pregnant women who presented to Mahdieh Hospital and Taleghani Hospital affiliated with Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran 2017-2018. As a predictor for detecting GDM, beta- human chorionic gonadotropin (β-hCG) measurements were recorded during 14-17th weeks’ gestation in a checklist. The Bayesian latent variable model was used to estimate the sensitivity, specificity, and area under receiver operating characteristic curve (AUC). Bayesian parameter estimation was calculated using the R2OpenBUGS package in R version 3.5.3. Results: The median gestational age was 33 years. In the absence of a perfect reference test, the applied model had a sensitivity, specificity, and AUC of 78% (95% credible interval (CrI): 0.66-0.83), 83% (95% CrI: 0.74-0.89), and 0.72 (95% CrI: 0.64-0.88) for β-hCG, respectively. Conclusion: According to the results of this study, β-hCG may be an acceptable biomarker for early diagnosis of diabetes in pregnant women in the absence of a perfect reference test.