اثربخشي آموزش زوج درمانگري اسلا مي بر دلزدگي و صميميت زناشويي مردان و زنان شاغل

هدف تحقيق حاضر بررسي اثربخشي آموزش زوج درمانگري اسلا مي بر دلزدگي و صميميت زناشويي مردان و زنان شاغل بوده است. تحقيق حاضر با استفاده از روش پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل 1396 بود كه - انجام شد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه مردان و زنان شاغل شهر اراك در سال 97 در مجموع 200 نفر مي باشند كه به عنوان حجم نمونه تعيين گرديد و روش نمونه گيري، در دسترس انتخاب و با استفاده از روش تصادفي بوده است و اطلاعات با استفاده از دو روش كتابخانه اي و ميداني جمع آوري شده است. جهت گردآوري اطلاعات در بخش ميداني از مصاحبه باليني ساختار يافته و پرسشنامه استفاده تجزيه و تحليل شد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه SPSS گرديد. اطلاعات پژوهش با نرم افزار آماري پاينز ( 1996 ) كه 20 گويه و 3 مولفه دارد و پرسشنامه استاندارد (CBM) استاندارد دلزدگي زناشويي صميميت زناشويي آسوده و تيموري ( 1387 ) كه 33 گوي و 8 مولفه است، تشكيل شده است. پايايي پرسشنامه ها با استفاده از روش آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه پرسشنامه استاندارد دلزدگي زناشويي 0 كه روايي ابزار با /88 ( 0/78 و پرسشنامه استاندارد صميميت زناشويي آسوده و تيموري ( 1387 (CBM) روش روايي محتوايي مورد تأييد قرار گرفته اند. نتايج يافته ها نشان داد كه آموزش زوج درمانگري اسلا مي بر دلزدگي و صميميت زناشويي مردان و زنان شاغل اثربخش است و اين كه كاربست روش هاي زوج درماني مبتني بر آموزه هاي ديني براي زوج هايي كه زمينه اي مذهبي و ديني دارند، اثرات مفيدي بر فرايند صميميت زناشويي آنها دارد.