نقد روانكاوانه داستانهاي كودك گوگو اثر پاتريك رينگنبرگ

از آنجاكه هدف ادبيات كودك ايجاد ارتباطي مؤثر با كودكان است، براي نقد و بررسي داستان‌هاي كودكان ابتدا بايد نحوة برقراري اين ارتباط را در آن‌ها مطالعه كرد. زبان داستان‌ها و تصاوير كتاب‌هاي گوگو نمادين هستند و حسي از زيبايي‌شناسي هنري را كه درخور درك كودكان است منتقل مي‌كنند. نمادها و مفاهيمي كه در اين داستان‌ها وجود دارند، برگرفته از اسطوره‌ها و كهن‌الگوهايي است كه با خيال‌پردازي نويسنده درهم‌آميخته شده‌اند تا علاوه بر سرگرمي، تأثير رواني و رشد ذهني مفيدي نيز بر جاي گذارند. اما پرسش اصلي اين است كه چطور نماد و خيال مي‌توانند در ارتباطي مؤثر نگراني‌ها، ترس‌ها و تضادهاي ذهن كودك را كاهش دهند و مسير و رفتار درست را در رويارويي با اين‌گونه احساسات به او نشان دهند. اين مهم نويسندگان مقاله را بر آن داشت تا به مدد آموزه‌هاي روانكاواني همچون يونگ و بتلهايم به تحليل روانكاوانة نمادپردازي‌هاي نويسنده پرداخته و تأثير رواني اين داستان‌ها را بر ذهن كودكان بررسي كنند.