بررسي نقش كاربري زمين بر زمينه‌هاي بروز تخريب‌گرايي در فضاهاي عمومي شهري

خريب اموال عمومي به‌عنوان يكي از مشكلات شهرهاي امروز در فضاهاي عمومي شهري مي­باشد. تمايلات تخريب­گرايانه متأثر از عوامل دروني و شخصيتي شكل مي­گيرد و چگونگي موقعيت مكان بر امكان بروز تخريب­گرايي مؤثر مي­باشد. در ميان شاخص‌هاي مكان، كاربري زمين يكي از عوامل مؤثر بر وقوع تخريب­­گرايي مي‌باشد. پيرامون نقش شاخص كاربري زمين، زير معيار چگونگي سازگاري كاربري، مطلوبيت كاربري، ظرفيت كاربري، وابستگي كاربري و شدت فعاليت در فضاهاي شهري عمومي موردبررسي قرارگرفته است. تحقيق توصيفي تحليلي است كه به روش همبستگي، به بررسي نسبت متغيرها مي­پردازد. متغيرها بر اساس مطالعات كتابخانه­اي و تحقيقات پيشين انتخاب‌شده است. گردآوري داده­ها از طريق مشاهدات ميداني و برداشت‌هاي حضوري و پرسش­نامه مي­باشد. راهبرد مورداستفاده نمونه مطالعه، پارادايم اثباتي و از نوع تحقيق علي پس از وقوع است. نمونه مطالعه منطقه دو شهرداري همدان مي­­باشد. پرسش­نامه­ها بين 387 نفر از افراد ساكن و مراجعه­كنندگان منطقه دو شهرداري همدان توزيع‌شده و مشاهدات ميداني و برداشت­هاي حضوري جمع‌آوري‌شده از 283 كد محل در فضاهاي عمومي شهري نمونه مطالعه، مورد تجزيه‌وتحليل آماري قرارگرفته است. نتايج حاكي از آن است كه زير معيار سازگاري كاربري­ها بالاترين ميانگين رتبه و اثربخشي، زير معيار شدت فعاليت، مطلوبيت كاربري­ها، وابستگي كاربري­ها و ظرفيت كاربري­ها به ترتيب بالاترين ميانگين رتبه و اولويت را به خود اختصاص داده‌اند. انتظار مي­رود نسبت به اين عوامل، در برنامه­ريزي و طراحي شهري در راستاي كنترل و تعديل تمايلات تخريب­گرايانه و امكان بروز اين گرايش در فضاهاي عمومي شهري توجه بيش­تري صورت گيرد.