تاثير يك دوره كوتاه‌مدت فعاليت هوازي بر حافظه فضايي موش‌هاي صحرايي

The effect of acute aerobic activity on spatial learning in rats

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير يك دوره كوتاه­مدت فعاليت هوازي بر يادگيري و حافظه فضايي موش­هاي صحرايي بود. روش‌ها: تعداد 36 موش صحرايي سالم چهار ماهه با دامنه وزني 180 تا 220 گرم از نژاد ويستار به طور تصادفي در سه گروه فعاليت بدني، جفت­شده (Sham) و كنترل قرار گرفتند. موش­هاي گروه فعاليت هوازي، به مدت 2 هفته و روزي 50 دقيقه به فعاليت هوازي با استفاده از تردميل پرداختند. از شاخص­هاي مدت زمان تاخير، مسافت طي شده تا پيدا كردن سكو و زمان سپري­شده در ربع هدف در آزمون ماز آبي موريس به عنوان ملاك­هاي سنجش ميزان يادگيري فضايي استفاده شد. يافته­‌ها: در مرحله اكتساب، تفاوت معني­داري بين گروه‌ها مشاهده نشد (0/05< p). در آزمون كاوش، در فاكتور مدت زمان ماندن در ربع هدف، گروه فعاليت بدنيبه­‌طور معني‌داري بهتر از گروههاي جفت شده و كنترل بود (0/003 = p). در آزمون به­‌خاطرآوري، در هر دو فاكتور طول مسافت (0/004 = p) و مدت زمان تاخير (0/01 = p) در يافتن سكو، عملكرد گروه فعاليت بدني به­طور معني‌داري بهتر از گروه‌هاي جفت‌شده و كنترل بود. نتيجه­‌گيري: يك دوره كوتاه‌مدت فعاليت هوازي باعث بهبود يادگيري فضايي موش­هاي صحرايي مي­شود. به نظر مي‌رسد آمادگي قلبي- عروقي ناشي از فعاليت هوازي، يك ميانجي فيزيولوژيكي است كه ارتباط بين فعاليت بدني و بهبود عملكرد شناختي را تبيين مي‌­كند.

Introduction: The purpose of this study was to investigate the effects of acute aerobic activity on spatial learning and memory in rats. Methods: Thirty six healthy male rats were randomly assigned to one of three groups: physical activity, sham, and control. Physical activity group ran 50 minutes daily for two weeks on treadmill. Escape latency, distance moved and time spent in the target zone were measured to assess spatial learning and memory. Results: No significant differences were found between three groups in the acquisition phase (p > 0.05) but the physical activity group performed better than the sham and control groups in probe test (p = 0.003). In recall test, the physical activity group performed better than the sham and control groups in both distance moved (p = 0.004) and time spent in the target zone (p = 0.01). Conclusion: Results showed that acute aerobic activity improves spatial learning in rats. It seems that cardiovascular fitness obtained by aerobic activity is a physiological mediator that explains the relationship between physical activity and improved cognitive performance.