• شماره ركورد
    1173521
  • عنوان مقاله

    بررسي الگوي مصرف ايمي پنم و نقش مداخلات داروساز

  • عنوان به زبان ديگر
    Drug Utilization Evaluation of Imipenem and Assessing the Role of Pharmacist Interventions
  • پديد آورندگان

    فرزادي، ندا دانشگاه علوم پزشكي مازندران , صالحي فر، ابراهيم دانشگاه علوم پزشكي مازندران , داوودي، لطف الله دانشگاه علوم پزشكي مازندران , عباسپور كاسگري، حميده دانشگاه علوم پزشكي مازندران

  • تعداد صفحه
    7
  • از صفحه
    100
  • از صفحه (ادامه)
    0
  • تا صفحه
    106
  • تا صفحه(ادامه)
    0
  • كليدواژه
    ارزيابي الگوي مصرف دارو , ايمي پنم , داروساز باليني , مداخلات
  • چكيده فارسي
    سابقه و هدف: هدف از انجام اين مطالعه بررسي الگوي مصرف منطقي ايمي پنم و تعيين نقش مداخلات داروساز در مصرف منطقي آنتي‌بيوتيك‌ها است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي تحليلي شامل دو بخش گذشته‌نگر (بدون مداخلات داروساز) و حال‌نگر (همراه با مداخلات داروساز) بود كه به هدف بررسي الگوي مصرف ايمي پنم وبررسي نقش مداخلات داروسازدر سال 97-98 بر روي 59 بيمار مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني امام سجاد رامسر طراحي شد. دوز مصرفي، طول مدت مصرف و تنظيم دوز دارو در نارسايي كليوي توسط داروساز ثبت و با پروتكل‌هاي استاندارد مقايسه شد. يافته‌ها: در مجموع 59 بيمار در كل دو فاز وارد مطالعه شدند. متوسط سن بيماران (16/12±69/89) سال بود و 29 بيمار مرد بودند. شايع‌ترين مورد مصرف ايمي‌پنم در پنوموني (54 درصد) و بيش‌ترين مورد مصرف آن در بخش داخلي بود (67/28 درصد) و بيش‌ترين تجويز هم توسط متخصص عفوني صورت گرفته بود (65 درصد). دوز متوسط مصرف دارو در فاز گذشته‌نگر و حال نگر به ترتيب در 65 و 85 درصد موارد طبق پروتكل و صحيح تجويز شد. طول مدت مصرف دارو به ترتيب در فاز گذشته‌نگر و حال‌نگر در 45 و 65 درصد موارد صحيح بود. تنظيم دوز دارو در بيماران با نارسايي كليوي در فاز گذشته‌نگر و حال نگر به ترتيب در 60 و 90 درصد موارد صحيح انجام شده كه از نظر آماري اين تفاوت‌ها در دو فاز مطالعه معنادار بود (0/001< P). استنتاج: نقش داروساز در مطالعات ارزيابي مصرف دارو (DUE) در جهت مصرف منطقي آنتي‌بيوتيك‌ها و در نتيجه كاهش مرگ و مير ناشي از بيماري‌هاي عفوني بسيار كليدي است
  • چكيده لاتين
    Background and purpose: This study aimed at evaluating utilization of imipenem and assessing the role of pharmacist in rational use of antibiotics. Materials and methods: A retrospective/prospective observational study was conducted in Ramsar Imam Sajjad Hospital in 59 patients receiving imipenem, 2018-2019. In retrospective phase, patients’ records were reviewed, while in prospective phase, a pharmacist provided recommendations on use of imipenem. Duration of taking imipenem, dosage, and dosage adjustment in renal insufficiency were compared with standard protocols. Results: Mean age of the patients was 69.89±16.12 years and there were 29 males. The most common reason for prescribing imipenem was lower respiratory tract infection (54%) which was more used in internal medicine ward (67.28%) ordered by infectious diseases specialist (65%). In retrospective and prospective phases, mean dosage of imipenem, duration of receiving the antibiotic, and dosage adjustment in renal insufficiency were according to standard protocols in 65% and 85%, 45% and 65%, and 60% and 90% of the cases, respectively (P<0.001). Conclusion: The role of pharmacist in drug utilization evaluations is of great importance for optimal use of drugs and reducing mortality rates caused by infectious diseases.
  • سال انتشار
    1399
  • عنوان نشريه
    مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران
  • فايل PDF
    8209377