تاب آوري زيرساخت آب رساني شهري: با رويكرد تحليل زماني در راستاي بازيابي عملكرد خطوط آب رساني به شهروندان (مطالعۀ موردي: منطقۀ 2 تهران)

افزايش روزافزون وابستگي جوامع شهري به زيرساخت‏ها، به‏ويژه سيستم آب‏رساني، اهميت تاب‏آوري اين زيرساخت را در هنگام بروز سوانح طبيعي، از جمله زلزله، بيش از پيش نمايان مي‏‏كند. تاب‏آوري سيستم آب‏رساني با شاخص‏هاي بازيابي عملكرد، افزايش روند خدمات‏رساني به جمعيت هدف، و افزايش ايستايي تحليل مي‏شود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي استكه با استفاده از روش توصيفي‏ تحليلي، با هدف ارزيابي زمان بازيابي عملكرد زيرساخت‏هاي خطوط آب‏رساني در برابر زلزله در راستاي افزايش تاب‏آوري آن در منطقه ۲ شهر تهران و ارائه راهكارهاي كاهش زمان بازيابي و افزايش نرخ خدمات‏رساني انجام شده است. در اين پژوهش، نخست با استفاده از روش تحليل خطر احتمالاتي، شاخص‏هاي لرزه‏اي همانند بيشينه شتاب زمين محاسبه شد. پس از تعيين ميزان خسارات در خطوط سيستم به تحليل زمان بازيابي عملكرد براساس سه سناريو مطابق با شاخص‏هاي مطالعاتي اقدام شد. نتايج نشان مي‏دهد كه زمان تعمير و بازيابي خسارات ناشي از زلزله محتمل 267.56روز تيم ‏طول خواهد كشيد كه زمان تعمير شكست‏ها 89.198 روز و زمان موردنياز براي تعمير نشت‏هاي خطوط 178.397 روز تيم است. نتايج حاكي از آن است كه نرخ خدمات‏رساني بلافاصله پس از وقوع زلزله 72درصد خواهد بود. براساس نرخ خدمات‏رساني و ميزان آسيب وارده به سيستم، سه سناريو بررسي شد كه با تعيين متغير منابع عملياتي، زمان بازيابي به‏عنوان شاخص تاب‏آوري تحليل شد.