بررسي تأثير پيش تيمار هورموني بر شاخص‌هاي جوانه‌زني و رشد گياهچه بالنگو شهري (Lallemantia iberica F and C.M.) تحت تنش خشكي

ه منظور بررسي تأثير پيش تيمار هورموني بر شاخص­هاي جوانه­زني بذر و رشد گياهچه بالنگوي شهريتحت تنش خشكي، پژوهشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار اجرا شد. عوامل آزمايش شامل: پيش تيمار با جيبرلين (صفر و 500 ميلي­گرم در ليتر)، آبسيزيك اسيد (صفر و 5 ميكرومولار) و تنش خشكي (صفر، 3-،6-، 9-، 12- و 15- بار) بود. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه اثر پيش تيمار بر طول ساقه­چه، جوانه­ غير نرمال، ضريب آلومتريك و درصد جوانه­زني در سطح احتمال يك درصد، بر طول گياهچه و جوانه­ نرمال در سطح احتمال پنج درصد معني­دار شد. هم­چنين نتايج اين پژوهش نشان داد كه اثر تنش خشكي بر تمامي صفات مذكور بغير از جوانه­ نرمال و متوسط زمان جوانه­زني در سطح احتمال يك درصد معني­دار بود. اثر متقابل پيش تيمار و تنش خشكي بر طول ساقه­چه، وزن تر گياهچه، ضريب آلومتريك، درصد جوانه­زني و متوسط زمان جوانه‌زني در سطح احتمال يك درصد معني­دار ولي بر بقيه صفات غير معني­دار بود. بيش­ترين درصد جوانه­زني مربوط به پيش تيمار جيبرلين (91 درصد) بود كه افزايش 49/1 درصدي نسبت به تيمار شاهد داشت. هم­چنين بيش­ترين درصد جوانه­زني مربوط به تيمار عدم تنش خشكي (5/92 درصد) بود كه افزايش72/4 درصدي را نسبت به تيمار تنش خشكي 15- بار نشان داد. كم­ترين متوسط زمان جوانه­زني (02/2 روز) با پيش تيمار آبسيزيك اسيد 5 ميكرومولار و عدم تنش خشكي بدست آمد. به طور كلي نتايج نشان داد كه پيش تيمار بذر با جيبرلين باعث افزايش شاخص­هاي جوانه­زني بالنگو مي‌شود.