پلاسماي غير حرارتي به عنوان يك رويكرد درماني جديد در ترميم زخم

Non-Thermal Plasma as a Novel Therapeutic Method for Wound Healing

افراد زيادي در سراسر جهان از زخم​هاي مزمن رنج مي​برند كه از​جمله علل اصلي ايجاد آن​ها مي​توان به ديابت، چاقي، زخم​هاي وريدي و آسيب​هاي نخاعي اشاره داشت. زخم فشاري يكي از مشكلات رايج بيماران با صدمات نخاعي، افراد مسن و بيماران بستري در بخش مراقبت​هاي ويژه به​شمار مي​رود. در اين مطالعه اثر​هاي پلاسماي سرد بر فرآيند ترميم زخم فشاري مورد بررسي قرار گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه به​منظور توليد پلاسماي غيرحرارتي گاز هليوم تحت اعمال يك ولتاژ بالا (kv 5) و فركانس (kHz 25) قرار داده شد و سپس توان و دماي بهينه از طريق مشخصه​يابي پلاسما تعيين گرديد. براي ايجاد زخم فشاري، پوست حيوان به​مدت 8 ساعت بين دو مگنت با قطر 10و ضخامت 5 ميلي‌متر قرار گرفت. زخم​ها به​صورت تصادفي در دو گروه كنترل و درمان با پلاسما مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه درمان با پلاسما، زخم​ها به​مدت 5 روز، روزانه 3 بار و هر​بار به​مدت 60 ثانيه تحت تابش پلاسما قرار گرفتند. در روزهاي 7 و 21 پس از ايجاد زخم، از زخم​ها نمونه​برداري و آزمون‌ بيومكانيكي از نوع كشش​پذيري روي آن​ها انجام شد. فرآيند بهبود زخم نيز با اندازه​گيري مساحت سطح زخم در روزهاي مختلف دورۀ درمان مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها: بررسي تغييرات سطح زخم نشان داد كه پلاسما به​صورت معني​دار منجر به تسريع بسته شدن سطح زخم مي​شود. علاوه​براين شواهد مطالعات بيومكانيكي در مقايسه با گروه كنترل، بيانگر تأثير پلاسما در افزايش قدرت مكانيكي و مقاومت بافت ترميم​ يافته در برابر پارگي مي​باشد. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعۀ حاضر در توافق با تحقيقات پيشين نشان داد كه پلاسماي سرد با افزايش ميزان انقباض زخم و قدرت مكانيكي بافت در تسريع فرآيند بهبود زخم اثر​هاي مثبتي خواهد داشت.

This article has no abstract.