بررسي سبك آموزشي و شيوه هاي صحيح تدريس در شرح ‏فصوص الحكم محب الله اله آبادي

فصوص الحكم، اثر ماندگار محيي الدين ابن عربي يكي از بزرگترين آثار عرفان نظري ‏اسلامي است كه از قرن هفتم هجري همواره مورد توجه طالبان علم و عرفان بوده است. بر اين ‏كتاب تا كنون بيش از يكصد شرح به زبانهاي فارسي و عربي نوشته شده است. تمامي شارحان ‏فصوص‌الحكم سعي در سهولت و رفع ابهام از غوامض اين اثر و آموزش آن به طالبان عرفان ‏نظري نموده‌اند. در اين ميان برخي شرّاح به مدد فهم بهتر از فصوص‌الحكم و استفاده از روشها و ‏فنون تدريس برتر خود نسبت به ديگران برتري داشته اند. از جملۀ اين شارحان، محب الله اله‌آبادي ‏از عرفا و صوفيان هندي سدۀ يازدهم هجري است. ‏ در اين مقاله سبك آموزشي شرح فصوص الحكم اله‌آبادي با توجه به نظريات جديد در حوزۀ ‏علوم و فنون تدريس در دو بخش مورد توجه قرار گرفته است. در بخش اول، مقدمات مطالعۀ ‏شرح از لحاظ آموزشي تبيين گرديده و در بخش دوم به روشها و فنون تدريس اله‌آبادي پرداخته ‏شده است، ضمن آن كه نمونه ها و شواهدي از متن كه نشان دهندۀ توجه شارح به هر كدام از اين ‏روشهاست، ذكر گرديده است.‏ تأويل متن، رويكرد اكتشافي، هرم ساخت شناسي، ساختار آموزشي، تكرار مفاهيم و تفكر ‏استدلالي از جمله مواردي است كه اين شرح با توجه به آنها بررسي و تحليل شده است.‏