بررسي مؤلّفه‌هاي عمليات رواني براساس نشانه شناسي تقابل‌هاي دو‌گانه در مناظره «جدال سعدي با مدّعي»

مطلوبِ هر انسان عاقل و توانايي است كه بتواند با صرفِ حداقلّ هزينه‌ها و نيز كوتاه‌ترين زمان دلِ مخاطبان مُنكر و مُردّد را در باب موضوعات و دغدغه‌هاي مشترك به دست آورد و به طرز غيرمستقيم و عجيبي، آنان را با افكار سازندۀ خود همراه سازد و حتي در جهت پيشبردِ اهداف خود، از مخاطبان خود استفاده كند؛ بي‌ترديد، عمليات رواني نويسنده، شاعر و يا سياستمدار را قادر مي‌سازد تا خواسته‌هاي خود را به صورت مرموز و استادانه در وجود مخاطبان، طوري ايجاد كنند كه در جهت اهداف اخلاقي، اقتصادي و ... خودشان باشد. در اين پژوهش كه به روش توصيفي تحليلي صورت مي‌گيرد، مناظرۀ «جدال سعدي با مدّعي» بر اساس شگردهاي عمليات رواني و ايجاد تقابل‌هاي دوگانه، پاره‌اي از آسيب‌هاي اجتماعي را شناسايي و ارائۀ راه حل مي‌كند.‌ سعدي در اين مناظره كه ظرفيت بيان پاره‌اي از آسيب‌هاي اخلاقي و اقتصادي جامعه را دارد، از راه طرح تقابل‌هاي دوگانه و در مقابل هم قرار دادنِ توانگر و درويش و بيان خصوصيات آنان و بيان تعريف جديدي از هر دو طبقه قصد دارد ضمن ايجاد تعديل آن دو، توانگران را به توزيع بخشي از ثروت خود براي درويشان متقاعد و تشويق كند و از اين راه به رونق اقتصادي جامعه كمك كند و درويشان را نيز به داشتن همت والا در برابر بي‌اعتنايي برخي از توانگران ترغيب سازد.