پيش بيني سازگاري اجتماعي و اميد به زندگي از طريق مولفه‌هاي مهارت‌هاي زندگي

Predicting Social Adjustment and Life Expectancy from Life Skills Components

ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ، ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﺳﺎزﮔﺎري اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻣﯿﺪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﻮﻟﻔﻪﻫﺎي ﻣﻬﺎرتﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ در زﻧﺎن ﺧﺎﻧﻪدار ﺑﯿﻦ ﺳﻨﯿﻦ 40 ﺗﺎ 65 ﺳﺎﻟﻪ ﺳﺮاي ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎي ﻣﻨﻄﻘﻪ 2 ﺗﻬﺮان اﺳﺖ. روش ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ، ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ از ﻧﻮع ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ اﺳﺖ. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري آن، ﺷﺎﻣﻞ زﻧﺎن ﺧﺎﻧﻪدار ﺑﯿﻦ 40 ﺗﺎ 65 ﺳﺎﻟﻪ ﺳﺮاي ﻣﺤﻠﻪﻫﺎي ﻣﻨﻄﻘﻪ 2 ﺗﻬﺮان اﺳﺖ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﺣﺠﻢ ﺟﺎﻣﻌﻪ در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ 190 ﻧﻔﺮ ﺑﻮد، از ﻃﺮﯾﻖ ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﯿﺮي ﻣﻮرﮔﺎن، ﺗﻌﺪاد 123 ﻧﻔﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﺮاي ﮔﺮدآوري داده ﻫـﺎي اﯾـﻦ ﭘـﮋوﻫﺶ ، از ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻣﻬﺎرت زﻧﺪﮔﯽ، ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺳﺎزﮔﺎري اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ اﻣﯿﺪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ اﺷـﻨﺎﯾﺪر اﺳـﺘﻔﺎده ﺷـﺪ . ﻫﻤﭽﻨـﯿﻦ از روش رﮔﺮﺳﯿﻮن ﮔﺎم ﺑﻪ ﮔﺎم ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺮم اﻓﺰار SPSS اﯾﻦ دادهﻫﺎ ﻣﻮرد ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺑﺮرﺳﯽ ﺿﺮﯾﺐ رﮔﺮﺳﯿﻮن ﺑﯿﻦ اﯾﻦ دو ﻣﺘﻐﯿﺮ ﻧﯿﺰ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ ﻣﻬﺎرتﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ، ﻣﻬﺎرتﻫﺎي ﺧﻮدآﮔﺎﻫﯽ 0/01

فاقد چكيده