اهتمام راهبردي قرآن و روايات به صنعت دام

دام و دام‌پروري، نقش حياتي و تعيين كننده در خودكفايي يك جامعه ايفا مي كند. ديدگاه قرآن به عنوان كتاب آسماني و اهل بيت عليهم السلام به عنوان مفسران آن در خصوص اين موضوع، راهگشا و راهنماي جامعه اسلامي محسوب مي‌شود. در پژوهش حاضر،‌ با هدف حصول راهبردهاي منابع ديني در مديريت اين صنعت، به توصيف و تحليل آيات قرآن و روايات معصومان پرداخته شده است. قرآن، موضوع دام و دام‌پروري و بهره وري از چهارپايان را با دو رويكرد مادي و معنوي، گاه در بطن هم و گاه در كنار هم بيان كرده و به هر دو بعد اهميت داده است. همچنين با بررسي روايات مشخص مي شود كه حضرت رسول اكرم (ص) و ائمه اطهارعليهم السلام به مسئله دام و دام‌پروري و نقش آن ها در تأمين غذاي انسان و پايدار بودن اقتصاد خانواده و جامعه اهميت بالايي داده اند و در برخي موارد به اشتغال به دام‌پروري و دامداري دستور داده‌شده، به‌ گونه‌اي كه دام‌پروري جزء اصول مديريت جامعه انساني شمرده شده است. نگاه تطبيقي اين تحقيق ميان متون ديني و صنعت دام، حاكي از آن است كه قرآن و روايات همانند علوم تجربي و صنعت دام، توليدات دامي را راهبرد جامعه انساني دانسته، ولي افزون بر آن، به جنبه هاي غيرمادي دامداري اهميتي ويژه بخشيده كه امتياز منابع ديني نسبت بدين علوم است.