مباني و اصول گفت‌وگو از منظر اسلام

گفت‌وگو و تبادل نظر، در استراتژي تقريب مذاهب و اديان مختلف، جايگاهي قابل توجه و تأثيرگذار دارد. بهره‌گيري از ابزار گفت‌وگو در اين عصر، به ويژه در ايام حج و زيارت كه ميليون‌ها نفر از مليت‌هاي مختلف در يكجا جمع شده‌اند، مي‌تواند فضايي مناسب را براي آگاهي‌بخشي و رساندن پيام‌ها به يكديگر فراهم سازد و مجالي براي شناسايي و فهم افكار و عقايد طرف مقابل و پيگيري راهكارهاي تعامل فكري و تبادل آرا و انديشه‌ها قلمداد گردد. بدون شك، گفت وگوي علمي و احتجاج و مناظره‌هايي كه بر اساس منطق و اخلاق استوار گردد، مي تواند بهترين راهكار براي دستيابي به واقعيت و كشف حقيقت باشد. در اين ميان، آموزه‌هاي ديني به فراواني، اصول و آداب گفت‌وگو و چند و چون آن را با هدف برقراري ارتباط گفتاري مؤثر به شيوه‌هاي گوناگون بيان كرده است كه در اين نوشتار به مهمترين آنها اشاره مي‌شود و مشخصاتي بيان مي‌گردد: مهم‌ترين مباني و اصولي كه اسلام براي تعامل و گفت ‌وگو ترسيم كرده، عبارت است از:  اصل عدالت، اصل كرامت انساني، اصل آزادي فكر و عقيده، اصل نفي تعصب و نژادپرستي و... .