ماهيت و مباني حقوقي حمايت از دانش فني

Legal Nature and Basis of Protecting “Knowhow”

زمينه و هدف: «دانش فني» اصطلاحي است كه كمتر به عنوان موضوع اصلي قرارداد مورد توجه واقع شده است فلذا تبيين مفهوم و ويژگي‌هاي آن هدف اين پژوهش است. مواد و روش‌ها: اين مقاله به صورت توصيفي – تحليلي نگاشته شده است. ملاحظات اخلاقي: در اين تحقيق، اصالت متون، صداقت و امانتداري رعايت شده است. يافته‌ها: بطور كلي، دانش فني، نوعي دانش است؛ مشتمل بر اشياي غير مادي است؛ غير قابل ثبت است؛ داراي وجهه محرمانگي است؛ داراي منفعت عقلايي است؛ قابل شناسايي است؛ قابل انتقال است و داراي ارزش تجاري است. نتيجه‌گيري: دانش فني نوعي مال است و مي‌تواند به ملكيت فرد درآيد هرچند كه در زمره اعيان قرار نمي‌گيرد. شيوه‌هاي حمايت از دانش فني نيز مي­تواند از طريق مسؤوليت مدني و مسؤوليت قراردادي باشد

Background and Aim: “Knowhow" is a term that is less considered as the main subject of the contract. It is aimed at this article to explain the meaning and characteristics of this notion. Materials and Methods: This is a descriptive Study. Ethical Considerations: Honesty and confidentiality have been observed. Findings: In general, “Knowhow" is a form of knowledge; it contains non - material goods; it cannot be registered; it possesses confidentiality; it is identifiable; it is transferable and has business value. Conclusion: “Knowhow” is a kind of property and therefore one can own it; but it is not goods in action (Ein). The methods of protecting “Knowhow" are due to Tort and contractual responsibility.